Op donderdag 01 december 2005 om 09:40 uur had ik (Sheich Fawaz Jneid) op het Haagse stadhuis een afspraak voor een gesprek met burgemeester Deetman. Ik werd voor dit gesprek telefonisch uitgenodigd via een medewerkster van het stadhuis. Voor deze uitnodiging had zij op dinsdag jl. contact opgenomen met Moskee As-soennah. Samen met een tolk werden wij door de burgemeester en de wethouder Pieree Heijnen ontvangen. Bij aankomst had ik nog geen enig besef van de aanleiding voor het gesprek, maar kort na de aanvang van het gesprek werd mij al duidelijk dat dit gesprek geen tactvolle en humane karakter zou krijgen. Want toen ik iets wilde vertellen betreffende de verdwijning van de drie Haagse jongens en mijn standpunt betreffende radicalisme bekend wilde maken, werd ik onverwachts uitgesnauwd en voor leugenaar uitgemaakt. Toen drong het tot mij door dat dit een terechtstelling was waarbij Deetman de aanklager, de rechter en de beul was. Zelfs de tolk werd het zwijgen opgelegd; hij mocht aanvankelijk geen van de woorden van de burgemeester voor mij vertalen.

Het was echter niet al te moeilijk voor mij om bepaalde waarschuwende en bedreigende uitspraken van de burgemeester te begrijpen, vooral omdat deze gepaard gingen met een steeds in mijn richting wijzende wijsvinger en een steeds harder wordende toon. De burgemeester wilde de volgende boodschap overbrengen: ,,Je houdt je mond, anders dwingen wij je wel op onze eigen manier tot zwijgen.” Het behoefde ook geen vertaler toen de burgermeester met zijn linkerhand langs zijn rechterschouder naar de deur wees en mij herhaaldelijk vroeg te vertrekken naar mijn ‘eigen land’ als ik mijn houding niet zou willen veranderen of toen hij vrij stellig aangaf dat dit het ‘laatste gesprek’ met hem zou zijn en dat er in de toekomst ‘andere maatregelen’ tegen mij zouden worden genomen. Bang nog bevreesd was ik, wel enigszins verrast door het optreden van de burgervader. Hij zei dat mijn preken ‘deels duivels’ zijn en dat hij ‘actie zou ondernemen’ tegen mij. Vlak voor het einde van ons halfuurdurende gesprek zei ik dat ik enige begrip kon opbrengen voor zijn betoog en zijn bezorgdheid betreffende onze samenleving, maar vroeg hem: ,,Heeft u zulk een gesprek ook met Hirsi Ali gevoerd die de moslims steeds provoceert met haar uitlatingen?” Het antwoord op deze vraag kwam dit keer van de wethouder Piere Heijnen. Hij zei dat Hirsi Ali een parlementslid is en dat ik ‘niet het recht heb’ om haar woorden te weerleggen. Op dat moment keek burgemeester Deetman stilzwijgend toe. Toen kreeg ik het gevoel alsof de geldende wetten in Nederland niet voor iedereen zouden zijn bedoeld (in ieder geval niet voor mij) en dat de vrijheid van meningsuiting voor mij niet was weggelegd. Maar wat dit betreft laat ik het woord aan de gespecialiseerde juristen om zich erover te uiten als ze dat wensen!

Pierre Heijnen

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Naam

Email

Titel

Commentaar

kleiner | groter

Versturen via email (Alleen voor geregistreerde gebruikers)

Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar