Het is deze dagen lachen en gieren geblazen. ‘Lof der Zotheid’, het heerlijke Boekenweekthema. Nu kom ik graag in boekhandels, ook in onze Plantage Scheurwater, niet op de laatste plaats omwille die lieve, altijd behulpzame dames. En soms, inderdaad, loop ik de winkel uit met een boek onder de arm. De laatste keer niet, toen griste ik het Boekenweekmagazine mee.

Het is deze dagen lachen en gieren geblazen. ‘Lof der Zotheid’, het heerlijke Boekenweekthema. Nu kom ik graag in boekhandels, ook in onze Plantage Scheurwater, niet op de laatste plaats omwille die lieve, altijd behulpzame dames. En soms, inderdaad, loop ik de winkel uit met een boek onder de arm. De laatste keer niet, toen griste ik het Boekenweekmagazine mee. En als Marokkaan met vijfdubbele loyaliteiten en een kast bomvol paspoorten volg ik met extra belangstelling mijn eigen rasgenoten. Zo viel mijn oog op schrijfster Naima El Bezaz. Haar werd de vraag gesteld om welke boek zij het hardst moet lachen.

U moet weten, schrijvers heb ik hoog zitten, qua wijsheid én smaak. Razend benieuwd las ik dus verder. Zou Naima misschien Balzac of Nabokov noemen? Of onze fantastische J.J. Voskuil. Of Don Quichotte? Of misschien roept ze wel ‘Gerard Reve natuurlijk!’ Nee hoor. Geen van deze lachgoeroes kreeg de eer. Naima was kapot van het boek ‘Afgunst’, van Arie Storm. Tjonge wat moest Naima lachen om Arie. Arie is zo goed. Arie is zo grappig. Arie is geweldig. Maar wie is Arie? Och natuurlijk, Arie, de gevreesde literatuurrecensent van het Parool en de VPRO-radio. Tevens boezemvriend van Max Pam, de man die als enige erin slaagde om een recensie zodanig te formuleren dat het leek alsof hij Naima’s boek (die ergens zei ‘Ik heb gezellig gelunched met Hirsi Ali!’) niet rampzalig vond. Je hoorde het zweet op zijn toetsenbord druppelen.

Nu zijn er in de literatuur weinig omgangscodes, goddank. Van enkele van die codes wordt verwacht dat schrijvers ze enigszins in acht nemen. Niet uit moralisme, maar uit fris fatsoen. Een beste man, Arie Storm, maar een van die codes luidt: slijm nooit (opzichtig) bij recensenten.

Mohammed Benzakour

Dordtenaar

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar

Naam

Email

Titel

Commentaar

kleiner | groter

Versturen via email (Alleen voor geregistreerde gebruikers)

Ik heb de voorwaarden gelezen en ga akkoord met de voorwaarden gebruikers voorwaarden.

Schrijf de volgende tekens

Geef commentaar