Mijn jaar 2002 in een notendop

Geschreven door Saliha & Hafida

Ieder jaar is het weer een gedoe: het kopen van nieuwe laarzen. Zo ook dit jaar. Schoenen kopen is in zekere zin net als het vinden van de perfecte man of vrouw. Als je er naar op zoek gaat en je hebt de middelen vind je ze nooit....je komt ze altijd tegen als je het het minst verwacht. Bij de perfecte man blijkt deze al bezet of homo te zijn. Bij de perfecte schoenen is het zo dat je ze altijd tegen komt net op het moment dat je geen cent te makken hebt of als ze er niet meer zijn in de juiste maat! Ieder jaar is het weer een gedoe: het kopen van nieuwe laarzen. Zo ook dit jaar. Schoenen kopen is in zekere zin net als het vinden van de perfecte man of vrouw. Als je er naar op zoek gaat en je hebt de middelen vind je ze nooit....je komt ze altijd tegen als je het het minst verwacht. Bij de perfecte man blijkt deze al bezet of homo te zijn. Bij de perfecte schoenen is het zo dat je ze altijd tegen komt net op het moment dat je geen cent te makken hebt of als ze er niet meer zijn in de juiste maat! Ik kan me de zoektocht van dit jaar nog goed herinneren: ik was speciaal naar Amsterdam - het schoenenMekka van Nederland - afgereisd, om schoenen te kopen. Daar zag ik ze dan uiteindelijk in een etalage: glanzend, de juiste tint bruin, een mooi elegant en vrouwelijk hakje, goede lengte, en het belangrijkste : de neus...die waren zo puntig dat je er met gemak iemand mee kon vermoorden...en ik, die mezelf beschouw als modebewust en hip, moest ze natuurlijk hebben om mee te doen aan de heksenmode van dit jaar. Ik was meteen verkocht en verliefd!

Maar natuurlijk: mijn maat zat er niet meer bij! En dan het gehate antwoord als je aan de verkoopster vraagt of ze ze misschien, heel misschien, alsjeblieft in mijn maat hebben: "Als ze er niet bij staan dan zijn ze er niet meer"....En ook al waren ze eigenlijk veel te duur, ik heb werkelijk stad en land afgebeld, want ik moest en zou ze hebben! En uiteindelijk na veel bloed, zweet en tranen wist ik ze te pakken te krijgen in mijn maat..in Rotterdam weliswaar..maar ach een paar kilometers meer of minder voor het vinden van de perfecte schoenen, daar zit ik niet mee. Ik ben inmiddels op zoek naar een nieuw paaren weer wacht ik op de schoenen die ik al zo lang wil hebben..maar veel te duur zijnIk ga me dan vervolgens druk maken om het feit dat als ik te lang wacht ze straks niet meer in mijn maat te verkrijgen zijn.

Maar ach... waar maak ik me eigenlijk druk om?! Wat is dat vergeleken met de gebeurtenissen die zich het afgelopen jaar hebben voorgedaan?! 2002 loopt ten einde en ik realiseer me dat dit jaar een van de meest bewogen jaren in mijn leven was, als het gaat om de gebeurtenissen in de wereld en Nederland. Het was het jaar van de dood, de dood van Fortuyn, prins Claus en Buch. De val van het kabinet..niet één, neee.....maar liefst twee keerHet was het jaar van de euro..of nee: meer het jaar van het gebrek aan de euro's. Het was het jaar van de kutMarokkanen en Harry Potter.

Het jaar 2002 was het jaar van ellende, verdriet, haat en oorlogHaat tegen moslims, haat tegen Alquida, Bin Laden en het Westen. Maar ook het verdriet van de vele onschuldige slachtoffers in Palestina, Israël en Afganistan. Voor mij was het het het begin van mijn laatste jaar als student in de collegebanken. Geloof het of niet, maar ik ga het dringen bij de computers en een het blokken voor de tentamens missen.

Behalve veel verdriet en problemen kende 2002 gelukkig ook veel liefde. Wie kan zich het geluk en de kus van Willem Alexander en Maxima op het balkon van de dam niet herinneren. En wat ik ook nooit zal vergeten is dat mijn beste vriendin dit jaar de man van haar dromen heeft gevonden en inmiddels zeer gelukkig met hem is.

Het was het jaar van een aantal helden en een aantal minder bijzondere mensen. Het was het jaar van de vrouwelijke Robin Hood: Ayaan Hirsi Ali. Alleen net anders, want, in tegenstelling tot Robin Hood, steelt zij van de armen en geeft aan de rijken. Haar overstap van de PVDA naar de VVD is hier het bewijs van. Ayaan Hirsi Ali zag , kwam, ging even weer, kwam weer..maar of ze ook overwint is nog maar de vraag.

Het jaar 2002 was natuurlijk ook het jaar van mijn grote vriend Mustapha uit Big Brother. Hij heeft het maar liefst voor elkaar gekregen om als enige allochtoon in de geschiedenis van Big Brother door te komen tot de een na laatste ronde. En tsjongejongejonge, wat kon dat joch veel onzin uitkramen zeg! Maar ondanks dat hij zich in het huis heel oenig heeft gedragen, wilde ik stiekem dat hij zou gaan winnen. Het is als met voetbal wanneer Nederland tegen Marokko speelt. Dan ben ik stiekem toch wel een beetje voor Marokko. Mussie is dus toch wel een beetje mijn held geweest, ondanks zijn slecht spel.

Het was wederom het jaar van vele momenten van bezinning. Bijvoorbeeld tijdens de maand Ramadan die ik ook dit jaar weer met trots heb volbracht. Voor mij was deze maand natuurlijk meer dan alleen de zoveelste poging om voor eens en altijd de overtollige kilo's en de Mcdonalds uit mijn leven te bannen. Het vasten hield voor mij ook inhet stilstaan bij de mooie en minder mooie dingen van het leven. Om stil staan bij de ellende in de wereld, de hongerige blikken van hopeloze kinderen in Afrika die je vanaf het televisiescherm aanstaren en de ondankbaarheid en ontevredenheid van mensen die wel een dak boven hun hoofd hebben en iedere dag verzekerd zijn van een maaltijd op tafel. We klagen en klagen maar terwijl we niet schijnen te beseffen hoeveel we eigenlijk hebben, in materiële en niet-materiële zin. Binnen de Islam bestaat het woord ' alhamdulilah' Dat betekent zoiets als: Ik dank Allah voor al datgene wat ik heb.

Ik wens iedereen daarom dan ook een dankbaar, liefdevol en respectvol, 2003.

Saliha & Hafida

Markeer als favoriet

Bookmark

Email dit artikel

Commentaar (0) Add Comment

RSS feed Commentaar

Schrijf commentaar

< Vorige

Login

Polls

Onze diensten

Hoofdmenu

Gebedstijden

Chat

Nieuws

Hadith