Breaking News
Verzuiling is een oud Nederlands woord, althans een woord dat vroeger veel gebruikt werd. Als je de Dikke van Dalen erop na slaat, zal het woord zeker niet ontbreken. Het is een echt woord, in die zin dat het woord bestaat, maar tegenwoordig weinig of niet gebruikt wordt tenzij men naar het verleden verwijst. Ik kan me nog van de middelbare school herinneren dat verzuiling betekent dat de samenleving verdeeld wordt in groepen waarbij elk groep op basis van levensbeschouwelijke visie, politieke voorkeur en sociaal-economische gesteldheid gekenmerkt wordt.
J’ai maintiendrai. Ik zal handhaven. Het lijkt alsof dit een loze spreuk begint te worden. Allerlei recente gebeurtenissen en reacties van de politiek daarop lijken dit doembeeld te bevestigen. En ja hoor, onder deze gebeurtenissen spelen Marokkaanse jongeren weer een grote doch niet gewilde rol. Een aantal weken terug hebben een tigtal jongeren, volgens de media allen van Marokkaanse komaf, op de trein tussen Amsterdam en Zandvoort veel overlast bezorgd.
Het is 2001. De zomer is net begonnen. Aan de ene kant is er een erg leuk advocatenkantoortje die om mijn talenten als studentstagiaire zit te schreeuwen. Ahum. Maar nogmaals het is zomer! En de vakantiekriebels in mijn onderbuik die vragen, nee die smeken om los gelaten te worden! Het is een hele warrige periode voor deze Hottopic-schrijver...
“Homoseksualiteit is verderf, een ziekte die een gevaar is voor onze samenleving en als Nederlanders met zijn allen met hetzelfde geslacht in het huwelijksbootje zouden stappen, dan sterft de Nederlander uit.” U zult - aangezien dit onderwerp de afgelopen twee weken uitgemolken is - wel weten waar ik naar toe wil. De Rotterdamse imam heeft (in hetzelfde televisieprogramma waarin ik ook een aandeel had) deze nogal ondoordachte en beledigende uitspraken gedaan zonder zich te realiseren dat hij daarmee tevens de positie van de ruim 600.000 moslims die in ons land wonen en werken flink in diskrediet zou brengen.
Dit stuk gaat of wel heel veel zielen kwetsen of juist bevrijden. Ik geef dit van tevoren aan om straks niet verantwoordelijk te worden gesteld voor het geen je jezelf aandoet of anderen je aandoen. Voordat het zover is wil ik een aantal voorwaarden stellen waaraan je moet voldoen, zodat je dit stuk voorspoedig en zonder enige gevolgen tot je kunt nemen. Je hebt nodig; wilskracht, medeleven, ongelooflijk veel zelfvertrouwen, lef, gevoel voor humor, openheid en tot slot moet je geen broers of ouders hebben die graag Sherlok Holmes imiteren, wat betreft jouw doen en laten.
Khalid Boudou en Chandra Doest hebben net hun eerste boek af! Goede schrijvers? Het Schnitzelparadijs van Khalid Boudou leest in ieder geval lekker weg; hoe dat met het boek van Chandra Doest (Anton en Anissa) kan ik niet zeggen, want die heb ik niet gelezen. Boeken van allochtone schrijvers verschijnen aan de lopende band, het lijkt wel een rage! Er is in ieder minstens één uitgever die hiervan profiteert, en dat is Vassallucci!
Wel, het is niet makkelijk om een aanhanger van de NS te zijn. Ik zweer bij de NS. Sterker nog, zonder de NS ben ik niets, slechts een loser. De NS is mijn toekomst, mijn brood. Ik ben afhankelijk van de NS, omdat het mijn kennis, mijn ontwikkeling en ontplooiing in de hand heeft. Deze rijkdommen zijn zonder de NS moeilijk, maar niet onmogelijk te bereiken. Met het spoor is de weg er naar toe makkelijk, snel en..
"Aanvaard geen verantwoordelijkheden zonder bevoegdheden"
Dit is een zeer wijze uitspraak, maar helaas niet mijn uitspraak. Deze uitspraak is namelijk afkomstig van Gail Evans. Als executive vice-president van CNN, is zij de vrouw met de hoogste positie in de Amerikaanse mediaindustrie. Gail Evans heeft een boek uitgebracht getiteld "Speel als een man, win als een vrouw".
Een doodgewone doordeweekse dag in het Vondelpark. Een Nederlands meisje van Marokkaanse komaf wordt door twee journalisten aangesproken. Aan de vragen te horen gaan deze interviewers van een bekende omroep/ programmamaker uit, van de veronderstelling dat dit (overigens aan een Universiteit studerend) meisje op grond van haar etnische achtergrond een ongelukkig leventje leidt.
Marokko 1986, ik ben zes jaar en me redelijk bewust van wat er om mij heen gebeurd. En dus ook van het feit dat mijn moeder mij bij dageraad heeft gewekt, al voordat de hanen wakker zijn. Het is een dag van grote betekenis en er mag geen minuut van verloren gaan. Wanneer ik tot het besef kom, dat ik niet slaapwandel realiseer ik me dat het vandaag
Afgelopen dinsdag 23 januari 2001 las ik in het Financieel Dagblad (rubriek: ‘allochtonen’ in Nederland) een stuk over de term ‘allochtoon’. Dit stuk was een interview van een Nederlandse schrijfster van Surinaamse komaf, Ellen Ombre, door de journalist Catrien Seite. In dit stuk zal ik ingaan op de ‘rare’ kanten van de term ‘allochtoon’.
De heldere en blauwe hemel buiten siert mijn dag. Ik ben blij en opgetogen. Want vandaag ga ik mijn paspoort ophalen. Twee weken terug werd ik achttien en vandaag is de grote dag. Een dag van volwassenheid, onafhankelijkheid en zelfstandigheid. Een dag waarop buitengewoon niets fout kan gaan.
De kleding in de islam moet aan bepaalde voorgeschreven eisen voldoen. De vereisten gelden voor zowel mannen als vrouwen. Ons geloof kent geen mode of stijl in kleding. Het enige doel van de kleding is alleen maar om bepaalde delen van het lichaam te verbergen voor anderen zodat ze niet op bepaalde gedachten worden gebracht door de satan.
In verschillende discussieforums van verschillende websites wordt er veel gediscussieerd over toekomstperspectieven. Marokkaanse vrouwen lijken over het algemeen veel over het fenomeen trouwen te willen discussieren, waarbij zij, ons (mannen) (onbewust?) de in hun ogen ideale man voorspiegelen. Op een gegeven moment begin je dan als (Marokkaanse) man (en ja, wij kunnen ook nadenken!) een beetje door te krijgen hoe de Marokkaanse vrouw haar prins op het witte paard ziet.
Trends komen en gaan. Het zijn momentopnames, wat vandaag helemaal in is, is morgen oud en lelijk. Religie is één van die trends die steeds meer terrein is gaan winnen in onze huidige samenleving. In deze moderne wereld van sex, drugs, rock & rol, snelauto's, consumptieziekte, individualisering, geavanceerde technologie en de drang naar steeds meer wetenschappelijk bewijs leek religie weinig betekenis te hebben.
Na aanleiding van de vele discussies die zich voordoen omtrent 'allochtone' criminelen zijn er bij mij als kritisch lid van het Maghreb-online team enkele vragen opgekomen. Uiteraard zijn vooral wij, 'allochtoon' zijnde, veelal faliekant tegen iedere vorm van discriminatie.
Bepaalde groeperingen in de Nederlandse samenleving genieten in de media een uitzonderlijke belangstelling. Met name de moslims mogen rekenen op een hoge notering op de lijst in de agenda van de media. Ook in de samenleving als zodanig mogen zij zich gelukkig prijzen met de vele aandacht. Ik met mijn Islamitische identiteit behoor ook tot de gelukkigen. Al moet ik vooropstellen dat mij altijd verteld wordt, hoe 'anders' ik ben dan die 'anderen'. "Die anderen?" "Bedoeld u andere Moslims?" Ik word overspoeld met vragen die niet alleen vermoeiend en retorisch zijn, maar vooral van een hoge domheidgehalte getuigen.
Minderhedenorganisaties (o.a. FORUM, het Instituut voor Multiculturele Ontwikkeling) stappen naar de rechter om naleving af te dwingen van de Wet Samen. Deze wet dwingt bedrijven om elk jaar te rapporteren hoeveel allochtonen ze in dienst hebben. Ook moeten ondernemingen aangeven welke actie ze ondernemen om het aantal allochtonen binnen hun personeelsbestand te vergroten.
Menig vrouw heeft in dit tijdperk waarin mooi en vooral slank zijn de regel is, wel eens gefantaseerd over hoe het zou zijn om in de middeleeuwen te leven. Een tijd waarin dik zijn nog erg aantrekkelijk was. Een vrouw zonder vet en rondingen, was immers een vrouw zonder status. Ook de tijd waarin korsetten zegevierden was voor de moderne vrouw niet verkeerd geweest. Met het korset kon je vetrollen de baas worden, weliswaar met bruut geweld, maar toch. De geschiedenis van de vetkwabben is mij niet ontgaan. Tot de dag van vandaag merk ik nog overal om me heen, hoe de angst voor vet heeft toegeslagen bij de vrouw.
De gemeente Rotterdam heeft de grootste discotheek van de stad, Hollywood Music Hall, officieel gewaarschuwd geen discriminerend toegangsbeleid te voeren. Burgemeester Opstelten adviseert de exploitant van de disco controleerbaar te handelen. Dat wil zeggen dat de portiers moeten handelen op basis van schriftelijke instructies.
Pagina 7 van 8

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 206 gasten en geen leden online

In Beeld