Breaking News

Nederland is het land van vlakjes, hokjes, pakjes en propjes. We labelen, labels en debatteren over het debat. We bespreken de problemen, maar doen er niets aan. Toch noemen we het beestje wel bij zijn naam. Nietsnut de Dikzak, mollig, lollig en bovenal heel slim. Hij begon zijn schoolcarrière helemaal onderin. Pre-school, omdat zijn ouders de taal niet machtig waren, werd er gesuggereerd. Integendeel, de ouders van Nietsnut spraken 5 talen, zijn hoogopgeleid en hebben langer dan de ouders van Sander gestudeerd. Maar alles daar gelaten. Nietsnut was ongelofelijk gemotiveerd. Iets te enthousiast werd er beweerd. Hij was verbaal nog niet zo sterk. Hij maakte veel lawaai en liet in zijn driftbuien zijn vuisten spreken. Nietsnut was allang al gelabeld. Afgeschreven, omdat hij niet zoals Sander was.

“Zeventien jaar, het leven moet nog beginnen”. Is het dan de bedoeling dat ik nu rustig in mijn kamertje ga zitten wachten tot het leven begint? “Zeventien jaar, de wereld ligt aan je voeten”. Nou, daar merk ik anders niets van. Wanneer begint het nou? Wanneer voel ik dat ik echt leef? Wat is ‘echt leven’ dan eigenlijk? Me klem zuipen en ‘Yolo’ roepen? Een tijdje bij Tibetaanse monniken gaan leven om het doel van het leven te ontdekken?  Die stomme quotes van Tumblr helpen me ook geen stap verder: ‘Be yourself’ of ‘follow your dreams’ en dan met een plaatje van een boom of een wicht met prachtig, lang haar. Je wordt bedankt, Tumblr. Ik wist echt niet dat ik mezelf moest zijn en mijn dromen moest volgen. Door jouw plaatjes begrijp ik het leven nu helemaal. Not.

Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 279 gasten en geen leden online

In Beeld