Het doel is dat de hele wereld ontzag krijgt voor de islaam. Door de minachting ten opzichte van elkaar (moslims onderling) beschouwt het Westen moslims als barbaren die niet in staat zijn om te communiceren. Hoe kan dat gebeuren, terwijl de islaam en de Qoer’aan oproepen tot co-existentie en dialoog? Co-existentie betekent niet dat je je eigen identiteit opgeeft en je opgaat in de andere partij. De moslims die in het Westen wonen, zouden in vrede met hun maatschappij moeten samenleven, met behoud van hun islamitische identiteit, zodat ze een levend voorbeeld van de grootsheid van de islaam kunnen geven.

Één van de grootste rampen waar deze gemeenschap (oemma) mee te maken heeft gehad, waardoor zij achteruit is gegaan en behoorlijk beïnvloed is, is verdeeldheid door onenigheid en verschil. Wat wel zeker is, is dat er niet alleen vandaag de dag verschil is, maar dat er altijd al verschil is geweest, dus ook in de oemma’s voor deze oemma. Het is iets wat in dit leven hoort. Geen enkele macht op de wereld kan verschil verbieden. Er is verschil in kleur, in ras, in...

Istihala is wanneer iets rein wordt. Het was najis (onrein) maar het is nu taahir (rein). Een goed voorbeeld is maitah (kadaver van een dier); het is najis, maar zou het verbranden en as worden, of ontbinden en aarde worden, dan is het taahir, en is het niet langer najis. Dit kan gebeuren met mest of uitwerpselen of wat dan ook. Wanneer iets verandert van het een naar het ander, dan veranderen de regels (de regeling) ook.