Login



Polls

Neem jij deel aan de Ramadan?
 
Home Lezingen Samenvatting lezingen Bestaat de moslimburger?
Bestaat de moslimburger?
Gebruikerswaardering: / 0
LaagsteHoogste 
Geschreven door Saliha Bochhah   
Daar waar een Monarchie de regels van de Shari'a hanteerde, werden minderheden autonoom en onafhankelijk verklaard. Minderheden werden in eigen waarde gelaten, mochten eigen tradities behouden en werden beschermd. In Europa werden daarentegen de minderheden niet geaccepteerd. Lezing: Bestaat de moslimburger
Georganiseerd door: Islam & Burgerschap
Spreker: De schriftgeleerde dr. M.A. Zaki Badawi

Samenvatting van het betoog door Dhr. Dr. M.A. Zaki Badawi (Professor te Londen), naar eigen interpretatie.

Wat is de betekenis van Burgerschap?

Deze betekenis is afhankelijk van een aantal factoren, waarbij etnische, sociale, politieke en economische factoren een rol spelen. In een seculiere staat is deze betekenis bovendien anders dan in een staat waar kerk en staat niet gescheiden zijn. Elke gemeenschap heeft in een seculiere staat eigen specifieke aspecten, maar deze gemeenschappen hebben een aantal aspecten gemeen. De mensen die deel uitmaken van een bepaalde staat moeten namelijk de daar geldende wetten en de daar heersende overheidsgezag accepteren. De laatste is een belangrijke voorwaarde voor het begrip burgerschap.

In een democratische samenleving moeten wij als verschillende mensen die deel uit maken van één gemeenschap, met elkaar praten, overleggen en compromissen sluiten. Met andere woorden, in een democratische samenleving moeten wij in harmonie met elkaar leven. Wanneer wij dit echter niet doen, kan er chaos ontstaan tussen de mensen onderling. Deze chaos uit zich in extremisme en ongeregeldheden.

In een staat waar kerk een staat echter niet gescheiden zijn, zoals in een Islamitische staat, gelden er andere voorwaarden. De bron van ons burgerschap is het geloof. Om dit uit te leggen gaan wij terug naar de tijd van de profeet Mohammed (vzmh). Toen de profeet Mohammed (vzmh) terugkeerde naar Medina, sloot hij convenanten met de verschillende groeperingen in Medina. In Medina woonden in die tijd verschillende volkeren. Joden en Moslims leefden samen in vrede naast elkaar. Ondanks diversiteit in religie maakten zij deel uit van één gemeenschap. Diversiteit was zelfs toegestaan in Medina. Er was sprake van Pluralisme (grote verscheidenheid), wat in het latere Europa ook geïntroduceerd werd. In Europa speelde de monocultuur en mono-ras voorheen namelijk een erg dominante rol. Wanneer wij terugkijken naar nazi Duitsland tijdens WO II en Spanje is deze dominante cultuur er goed van af te leiden. Ook in het Romeinse Rijk kunnen wij een aantal gaten constateren. De idealisering van het Romeinse Rijk bevorderde de intolerantie. Er werden Goden gecreëerd om deze intolerantie te rechtvaardigen. Andersgelovigen zoals Christenen en Joden werden vervolgd, voor de leeuwen gegooid en geëxecuteerd. In Medina daarentegen heerste vrijheid van godsdienst waarbij het principe ' van geen dwang in godsdienst' de leidraad vormde. Joden en Christenen genoten de vrijheid om hun godsdienst te belijden en werden niet gedwongen om van hun geloof af te zien. Acceptatie van andere geloven werd door de profeet (vzmh) gepredikt en werd van groot belang geacht. Met de Joden in het Medina heeft hij dan ook een compromis gesloten.

De heilige Koran is wat betreft het samenleven van verschillende volkeren naast elkaar en het belang van het betrekken van iedereen in de besluitvorming rondom zaken die hen aangaan duidelijk. De profeet krijgt daarin namelijk de opdracht om 'hen te raadplegen'. Met hen werd de bewoners van Medina bedoeld. Ongeacht het geloof dat men aanhing, kreeg de profeet de aanwijzing om hen te raadplegen.

Daar waar een Monarchie de regels van de Shari'a hanteerde, werden minderheden autonoom en onafhankelijk verklaard. Minderheden werden in eigen waarde gelaten, mochten eigen tradities behouden en werden beschermd. In Europa werden daarentegen de minderheden niet geaccepteerd.

In onze samenleving heeft elke burger bepaalde rechten en plichten die gebaseerd zijn op ethische gronden. In de Islam spreekt men dan ook van rechten en plichten in plaats van mensenrechten. De mensenrechten in de Islam zijn namelijk afgeleid van de plichten die God aan de mens heeft opgelegd. De mens heeft recht op leven en veiligheid. Moord is verboden, wanneer iemand dit toch doet, vermoord hij/zij de hele mensheid. Iemand die een leven redt, redt in feite de hele mensheid. The universal declaration of the human rights wordt dan ook op een nauwkeurige wijze in de heilige Koran beschreven, maar wel in termen van rechten en plichten die de mens heeft.

Kan een Moslim burgerschap van een ander land (een niet islamitische gemeenschap) hebben?

Op deze vraag zijn verschillende antwoorden mogelijk. Sommigen zijn van mening, dat alleen bij extreme uitzondering een moslim burgerschap van een ander land mag aannemen. Alleen uit noodzaak dus, anders is het haram. Tegenover deze opvatting, bestaat een ander minder restrictieve en meer positieve opvatting. Deze opvatting gaat uit van het feit dat een Moslim zijn godsdienst kan uitoefenen en tegelijkertijd alle mogelijkheden (rechten en plichten) geniet, die een staat hem te bieden heeft. De moslim maakt alsdan deel uit van die gemeenschap waarbij taal en traditie van het desbetreffende land gecombineerd worden met de eigen waarden en normen. De Moslim/Moslima moet integreren en participeren in de besluitvormingsprocessen van het land waar men leeft. Nadruk wordt gelegd op het woord ' moet'. Het is immers de plicht van een Moslim om actief deel uit te maken van de staat waarin hij/zij leeft. Wanneer dat bereikt wordt, kan je spreken van een naar een moderne democratische vorm van burgerschap in de Islam.

Er is een diversiteit aan culturen die men ook niet allemaal kan aan nemen. Dit weerhoudt ons echter er niet van om deel uit te maken van die gemeenschap. Wij kunnen uit die verschillende culturen iets leren en de Islam is per slot van rekening een wereldreligie die niet gebonden is aan een bepaalde cultuur.

ER IS GEEN DWANG IN DE GODSDIENST.


Bijdrage: Saliha Bochhah
Commentaar (0)Add Comment

Schrijf commentaar

security code
Schrijf de volgende tekens


busy
 

Chat

Hadith

Iedere vrouw die gaat trouwen zonder de toestemming van haar wali (voogd), haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig, haar huwelijk is ongeldig. Als haar man het huwelijk al voltrokken heeft, dan behoort de mahr (bruidsschat) aan haar toe als compensatie hiervoor. Als ze geen wali heeft, dan is de (Moslim)heerser de wali van iedereen die er geen heeft. (Tirmidhi, Aboe Daawoed; Ibn Maadjah)"