Breaking News

Deel 5: Fun!

  • maandag, aug 20 2001
  • Geschreven door  Chadia Toukoki
Van het weekend ben ik naar het bekendste attractiepark van de Staat Georgia, SIX-flags geweest. Mijn broer is inmiddels naar huis en heb het avontuur dit keer met een aantal mensen mogen beleven die ik hier heb leren kennen. Ik ben bij dageraad opgestaan. Want voor zo'n park heb je wel een hele dag nodig. Dit park is wel drie keer zo groot als Six flags in Nederland. Aangezien het park niet zover van Atlanta ligt, zijn we met de auto gegaan.
Van het weekend ben ik naar het bekendste attractiepark van de Staat Georgia, SIX-flags geweest. Mijn broer is inmiddels naar huis en heb het avontuur dit keer met een aantal mensen mogen beleven die ik hier heb leren kennen. Ik ben bij dageraad opgestaan. Want voor zo'n park heb je wel een hele dag nodig. Dit park is wel drie keer zo groot als Six flags in Nederland. Aangezien het park niet zover van Atlanta ligt, zijn we met de auto gegaan.

Met een groepje van 5, zeer gezellige mensen waren wij van plan om deze dag met veel lol te gaan beleven. In het park aangekomen waren wij elkaar door de mensenmassa kwijtgeraakt. Het was weekend, warm en daarom veel volk. Dit hadden wij toch aan zien komen. Bij de kassa heb ik mijn mensen gelukkig weer teruggevonden. De rij bij de kassa schoot gezien de massa gelukkig wel op. Even dacht ik nooit verder te komen dan het hek rondom het park. Het was een enorme opluchting om binnen te zijn. Het maakte nu niet meer uit in welke attractie wij gingen, als we maar lol gingen beleven. Wij zijn daarom in de eerste beste attractie gegaan, de Syclone. Het klonk heel erg Sci Fic, maar mijn vrienden hebben mij ervan verzekerd dat dit nog maar een Warming-up was.

Alweer in de rij staan. Na een half uur waren wij de gelukkigen die heen en weer konden worden gezeefd. Ik was ontzettend bang. Ik was opgelucht wanneer een van mijn vriendinnen kenbaar maakte dat zij hoogtevrees had. Een persoon waarmee ik mijn angst kon delen was geruststellend. Om niet kneuserig over te komen zijn we toch maar met de anderen meegegaan. Ik kan het verhaal nu wel naverlaten, want op dat moment zag ik zeven kleuren. Uiteindelijk hebben wij toch maar de knoop doorgehakt door we kinderen van 12 jaar zagen die in de attractie zaten. Door de misleiding dachten we dat het een makkie ging worden. De waarheid was echter een marteling. Het was letterlijk een zeefmolen. Ik weet niet precies waar ik me bevond op dat moment. Ik had in ieder geval het gevoel dat ik nooit meer de aarde onder mijn voeten zou kunnen gaan voelen. Van de minuut dat we erin zaten heb ik 10 seconden mijn ogen open gehouden.

Een andere doodservaring, dan de echte hoef ik zolang ik leef nooit meer mee te maken. Er was een attractie waarbij je benen konden losbungelen en heel hoog, op je kop draaien en weet ik veel wat allemaal kon gaan. In een woord ENG en dus niets voor mij. Er waren ook heel veel onschuldige dingen zoals de Splash Waterval. Hierin worden 20 personen per bootje afgevoerd, waarna je van ongeveer 150 meter hoogte een val maakt van een waterval. Je wordt er lekker nat van wat erg welkom was bij een tempratuur van 30 graden.

De wachttijden vielen zwaar tegen. Overal waar je kwam was de gemiddelde wachttijd 1 tot 2 uur. Vooral bij de in mijn ogen moordende attracties. Klaarblijkelijk was het wachten voor veel mensen wel de moeite waard, gezien de enorme rijen. Ik hield het voor gezien en ging richting kinderattracties, waar ik verzekerd was van een heelhuids terugkeer naar Nederland. Een andere 'veilige' attractie vonden wij in het eten en drinken. Ik had geen enge attractie nodig om me te vermaken. Goed gezelschap, mooi weer en heerlijk eten was het mooiste wat ik deze dag kon wensen. Een echt avontuur was het wel. Het was eng, verdwaald (vooral in de Syclone) lollig en vooral heel gezellig.


Mijn dag is niet compleet zonder een warme douche en een zacht bed.
Ik kruip er vroeg in en val in slaap, zonder enig ogenblik aan de Syclone te denken, die ik waarschijnlijk nooit zal vergeten. Ik sliep met een glimlach en werd ermee wakker. Het was dus al met al een geslaagde dag.

Chadia Toukoki

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 8778 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chadia goes USA...
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 372 gasten en geen leden online

In Beeld