Breaking News

Anders, hoe zo anders?!

  • woensdag, jan 03 2001
  • Geschreven door  Saliha Bochhah
Bepaalde groeperingen in de Nederlandse samenleving genieten in de media een uitzonderlijke belangstelling. Met name de moslims mogen rekenen op een hoge notering op de lijst in de agenda van de media. Ook in de samenleving als zodanig mogen zij zich gelukkig prijzen met de vele aandacht. Ik met mijn Islamitische identiteit behoor ook tot de gelukkigen. Al moet ik vooropstellen dat mij altijd verteld wordt, hoe 'anders' ik ben dan die 'anderen'. "Die anderen?" "Bedoeld u andere Moslims?" Ik word overspoeld met vragen die niet alleen vermoeiend en retorisch zijn, maar vooral van een hoge domheidgehalte getuigen.

Bepaalde groeperingen in de Nederlandse samenleving genieten in de media een uitzonderlijke belangstelling. Met name de moslims mogen rekenen op een hoge notering op de lijst in de agenda van de media. Ook in de samenleving als zodanig mogen zij zich gelukkig prijzen met de vele aandacht. Ik met mijn Islamitische identiteit behoor ook tot de gelukkigen. Al moet ik vooropstellen dat mij altijd verteld wordt, hoe 'anders' ik ben dan die 'anderen'. "Die anderen?" "Bedoeld u andere Moslims?" Ik word overspoeld met vragen die niet alleen vermoeiend en retorisch zijn, maar vooral van een hoge domheidgehalte getuigen.

Het valt sommige mensen op dat het altijd die Marokkaanse/Islamitische vrouwen zijn die met boodschappentassen in hun klauwen achter hun echtgenoten aanhuppelen. Of men spreekt over die zielige Marokkaanse meisjes die uitgehuwelijkt worden aan een lelijke tandloze vent, die ook nog eens haar vader had kunnen zijn. Men heeft met deze vrouwen te doen, dat is duidelijk. Anderen daarentegen worstelen met de vraag, hoe het toch komt dat deze vrouwen zoveel moeten doorstaan? Het antwoord op deze vraag is volgens hen snel gevonden. Het wordt namelijk door de godsdienst opgelegd. Welke godsdienst neemt de vrijheid van deze vrouwen weg om zelf te beslissen met wie zij de rest van hun leven willen delen?
Ook termen als 'moslimfundamentalistische' vaders en echtgenoten worden vaak in de mond genomen. Waarom worden deze vrouwen toch eigenlijk zo onderdrukt? Waarom komen zij nauwelijks het huis uit?

Het wordt mij niet makkelijk gemaakt, dat is zeker. Ik ben dubbel slachtoffer met mijn Islamitische identiteit en Marokkaanse oorsprong. De bovenstaande vragen zijn mijn dagelijkse portie confrontatie met mijn 'anders' zijn. Er is een tijd geweest dat ik mezelf moeilijk in toom kon houden bij dit soort vragen. Oog in oog vertelt men mij vaak schaamteloos en op een niet doordrongen manier, hoe schandelijk en crimineel de Marokkaanse jeugd zich gedraagt, hoe conservatief en onaangepast de oudere Marokkanen erbij lopen en hoe beperkend en drukkend de Islam op het leven van de Islamitische vrouwen werkt. Bij deze zeer ongenuanceerde bekentenissen gaat men er vaak vanuit dat ik anders ben dan de mensen die men zonet heeft aangevallen.

Hoe zo, anders? Ben ik op de een of andere manier naar het andere kamp (dat van de witten) overgestapt, zonder me daar van bewust te zijn? Waarom dan? Omdat ik de Nederlandse taal beheers, omdat ik studeer, geen Djellaba en sluier draag, op de fiets mijn boodschappen doe, in mijn vrije tijd sport, geen blad voor de mond neem, Nederlandse vrienden heb en zo nu en dan ook nog eens Nederlandse grappen maak. Ik ben anders dan die anderen, is dat wie ik ben? Het kan toch niet waar zijn, dat ik de enige Nederlandse Marokkaanse ben die al deze eigenschappen en karakterkenmerken bezit. Ben ik uniek? Voor zover ik weet zijn deze eigenschappen en kenmerken niet biologisch bepaald. Het is niet dat ik anders ben dan die anderen, het is het gebrek dat veel mensen hebben aan contact met andere Marokkanen zoals ik. Ik ben toevallig op het pad van de desbetreffende persoon gekomen die mij zo anders vindt. Blijkbaar was die persoon nooit geheel vrijwillig naar mij toegekomen. "Ik ben waarschijnlijk de enige Marokkaan/ Moslim die u kent, en daarom ben ik in uw ogen anders".

Tot slot is het uit pure ergernis noodzakelijk om een aantal zaken op een rijtje te zetten. Dat er absoluut geen enkele link bestaat tussen het uithuwelijken, het onderdrukken en vooral geen respect hebben van Islamitische mannen voor hun vrouwen enerzijds en de godsdienst anderzijds, hoef ik velen niet te vertellen. Maar voor de onwetenden onder ons, nog één keer. Het is het gebrek aan respect, fatsoen en onwetendheid van de mannen in kwestie. Helaas is geen cultuur gevrijwaard van dit soort mannen, islamitisch of niet Islamitisch.

Dat moslimvrouwen in de huidige samenleving niet onder doen aan hun seksegenoten, krijgt maar mondjesmaat aandacht. Maar gelukkig is tot menig persoon al aardig doorgedrongen dat Marokkaanse 'Islamitische' vrouwen het uitermate goed doen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt. Ik hoef daar uiteraard geen voorbeelden van te geven. Kijk gewoon eens om je heen.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 10767 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chahrazad vertelt...
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 284 gasten en geen leden online

In Beeld