Breaking News

Tussen kunst & cultuur

  • woensdag, apr 03 2002
  • Geschreven door  Saliha Bochhah
Amsterdam is voor veel toeristen the place to be. Niet alleen vanwege de wallen en de hasj, maar ook vanwege de populaire grachtjes, steegjes, monumenten en niet te vergeten musea. Het Van Gogh- Stedelijk- en Rijksmuseum zijn musea die iedere Nederlander wel kent en zeker bezocht moet hebben. Ik ben geen musealiefhebber en al zeker geen kenner, maar aan het Van Gogh museum ontkomt mijn oog niet. De blauwe rechthoekige doosjes zorgen er wel voor dat het Van Gogh museum mijn aandacht krijgt, of ik het wil of niet. Ze vallen op, waarschijnlijk omdat ze groter zijn dan de Japanners die ermee rondzeulen.
Amsterdam is voor veel toeristen the place to be. Niet alleen vanwege de wallen en de hasj, maar ook vanwege de populaire grachtjes, steegjes, monumenten en niet te vergeten musea. Het Van Gogh- Stedelijk- en Rijksmuseum zijn musea die iedere Nederlander wel kent en zeker bezocht moet hebben. Ik ben geen musealiefhebber en al zeker geen kenner, maar aan het Van Gogh museum ontkomt mijn oog niet. De blauwe rechthoekige doosjes zorgen er wel voor dat het Van Gogh museum mijn aandacht krijgt, of ik het wil of niet. Ze vallen op, waarschijnlijk omdat ze groter zijn dan de Japanners die ermee rondzeulen.

Vincent van Gogh, de wereldberoemde Nederlandse schilder is, die zo krankzinnig was dat hij zijn eigen oor eraf sneed. Hij heeft het bekende schilderij met zonnebloemen gemaakt en is familie van Theo van Gogh. Over Vincent van Gogh weet ik dus eigenlijk niet veel. Over zijn verwant Theo van Gogh iets meer; de eigenwijze, lelijke, vieze, provocerende, paffende, ruziezoekende zeikende man, die zo nu en dan iets intelligents roept, maar veel vaker onzin uitkraamt. Wat weet ik eigelijk van de Van Gogh's?

Om mijn museakennis bij te spijkeren en uiteraard om meer te weten te komen over de Van Gogh’s, heb ik een bezoekje gebracht aan het Van Gogh Museum, dat gevestigd is op het Museumplein. Ik ben op pad gegaan en zoals een goede toerist het betaamt heb ik de tram gepakt, zodat ik ook gelijk iets van de stad Amsterdam kon meepikken. De weg niet kunnen vinden is onmogelijk, want iedereen kan je zonder moeite aanwijzen waar het Museumplein is, zelfs de toeristen. De omgeving van de Museumbuurt is in contrast met de overige delen van Amsterdam, die ik met de tram heb gepasseerd. Ik wist niet dat Amsterdam ook een schone en nette kant had. Dit is een luxe aangelegenheid, mag hier zomaar iedereen komen?

De omgeving wordt gekenmerkt door mooie grasvelden, aangeplante bomen, nieuwe winkelcentra, schone tegels, hoge kantoorgebouwen, trendy restaurants, chique mensen, hippe cafés en een Albert Heijn. Een rare Albert Heijn met een schuin dak waarop een grasveld is aangelegd. Nadat ik nader onderzoek had gedaan kwam ik tot de ontdekking dat dit een parkeergarage was. De moderne en geordende uitstraling van de omgeving is zeer indrukwekkend. Het eigentijdse karakter de omgeving zie je terug in de architectuur van de gebouwen. Want over de museagebouwen en de rare Albert Heijn is zorgvuldig nagedacht.

Aangezien ik mezelf tot de hippe snelle mensen reken, ben ik een Sushi bar binnengestapt, waar je de weg kunt kwijtraken door alle het gehip en gepiep. In deze Sushi bar wordt niet alleen gesushied, maar ook gerelaxed. In de zomer is er buiten een terras waar je heerlijk naar voorbijgangers kunt kijken. In de overige seizoenen is er alleen sushi. Wat er altijd is, is de wc. Alleen al voor de toiletruimte moet je in deze sushibar zijn geweest. Toen ik hier binnenkwam, keek ik eerst nog even drie keer om me heen, om te checken of ik niet beland was in de verkeerde ruimte. Geen toiletjuffrouw te bekennen en het bekende schoteltje met kwartjes kon ik ook nergens vinden. In dit toilet kreeg ik werkelijk een vip behandeling. Zelfs het water uit de kraan voelde anders aan. Het hoogtepunt waren de deuren van de toiletten, die van matglas zijn gemaakt. Als je binnen op het toilet zit kun je door het matglas naar buiten kijken. Dit had ik in het begin niet door. Voordat ik op de pot ging zitten, heb ik zorgvuldig onderzoek gedaan of echt niemand naar binnen kon kijken. Van binnen kon ik de mensen die buiten stonden hun handen stonden te wassen observeren. Buiten stond een mevrouw die druk haar mantel pakje corrigeerde, ze was niet van de spiegel weg te slaan. Ik heb me kostelijk geamuseerd.

Behalve het hoogtepunt van het toilet in de sushibar kent het museumplein ook heel veel andere bezienswaardigheden. Hier ben ik echter niet meer aan toe gekomen. Veel over de Van Gogh's ben ik daarom niet te weten gekomen. Het Museumplein en de omgeving alleen al hebben me genoeg in beroering gebracht, de toiletten in de sushibar waarschijnlijk het meest. Ik kwam naar het museum voor een beetje kunt en cultuur en ging terug met een mooie herinnering aan de geweldigste toilet in Amsterdam.

Saliha Bochhah
(Maghreb-Online Team)

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 11182 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chahrazad vertelt...
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 198 gasten en geen leden online

In Beeld