Breaking News

IK maagd, JIJ maagd, WIJ maagd!

  • maandag, apr 28 2003
  • Geschreven door  Saliha Bochhah
Een mooie uitdrukking en tegelijkertijd een uitdrukking die bij mij dubbele gevoelens oproept. Ieder voor zich is egoïsme ten top. Maar aan de andere kant betekent het ook ieder zijn verantwoordelijkheid. Zo hoort het ook, de enige aan wie ik verantwoording schuldig ben, is immers God. Als er één ding is dat bij mij in het verkeerde keelgat schiet, is wel het veroordelen en beoordelen van anderen. Een specifiek voorbeeld is de enorme hypocrisie en buitenproportionele machtsvertoon van de Marokkaanse man.
"Ieder voor zich en God voor allen"

Een mooie uitdrukking en tegelijkertijd een uitdrukking die bij mij dubbele gevoelens oproept. Ieder voor zich is egoïsme ten top. Maar aan de andere kant betekent het ook ieder zijn verantwoordelijkheid. Zo hoort het ook, de enige aan wie ik verantwoording schuldig ben, is immers God. Als er één ding is dat bij mij in het verkeerde keelgat schiet, is wel het veroordelen en beoordelen van anderen. Een specifiek voorbeeld is de enorme hypocrisie en buitenproportionele machtsvertoon van de Marokkaanse man. Die met man en macht zijn bevoorrechte positie wil behouden. Niks mis mee om in een bevoorrechte positie te zitten. Wie wil dat niet? Maar de manier waarop het gebeurd, namelijk a la dubbele moraal, stuit me nogal tegen de borst.

Je macht willen behouden en dat doen door met twee maten te meten, is mijns inziens net zoiets als Jan Balkenende die mij zijn normen en waarden-pakket wil verkopen, maar onder de bedrijven door vreemd blijkt te gaan met Gerrit Zalm. Dit druist tegen alle normen en waarden van de heer Balkenende in. Omdat Balkenende ten eerste pretendeert een Christen te zijn. En vreemd gaan is wel het laatste wat Heere Jezus wil. Vreemd gaan is een zonde der zonden en als je dat ook nog eens doet met een man, dan wacht Balkenende het vagevuur. En mocht je toch willen vreemd gaan, doe het dan binnen de eigen kring, want twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen. Met de dubbele moraal van sommige Marokkaanse mannen is het dus netzo en vooral met betrekking tot maagdelijkheid. Maagdelijkheid, whatever that may be, is door sommige mannen (en ik zeg sommige, want natuurlijk wil ik niet alle mannen over één kam scheren) zo gedefinieerd dat maagdelijkheid voor Marokkaanse vrouwen een eis is en voor mannen een optie.

Als ik sommige medische deskundigen mag geloven, is er niet eens zoiets als maagdelijkheid, in theorie misschien, maar in de praktijk blijkt het maagdenvlies niet te bestaan. Tenminste niet in de hoedanigheid zoals veel mensen denken. Die zich het maagdenvlies voorstellen als een bijna onmogelijk te forceren geldkluis. Sommige mannen verwachten een grote buit liters bloed aan te treffen, maar komen bedrogen uit als een vrouw een beetje bloed of helemaal niet blijkt te bloeden. Het is dus een mythe waarin wij geloven. En dan te bedenken dat daar zoveel ellende uit voort kan komen. Huwelijken die stuk gaan, vrouwen die hun leven lang met een trauma rondlopen, gebroken families, verminkingen, eremoorden etc. Een man die niet maagd is, is daarentegen een echte vent, een bikkel, een kerel. Eén die nog maagd is, is een kneus, een boer, een nicht, zielig, contactgestoord, wereldvreemd. Kortom, niet bepaald bevorderende woorden om als man maagd te blijven.

Maagd zijn is gewoon niet cool meer. Wat is geen sex voor het huwelijk anno 2003 nog? Oké, weliswaar niet alleen voor mannen, ook voor vrouwen zijn het geen gemakkelijke tijden. Zeker niet in dit Sex & the City, MTV, SBS6, sex everywere tijdperk. Als je niet jong, snel en wild bent, ben je een outcast. Als ik mezelf zou meten aan de huidige jonge, snelle en wilde generatie, stam ik inderdaad nog uit de oertijd. Een tijd waarin de kuisheidsgordel nog zegevierde. Nee! Integendeel. Ik opteer niet voor het kloosterleven. Seks is juist iets moois wat wij moeten koesteren, maar wel juist en op z'n tijd. Wat ik hier verkondig heeft wellicht een hoog EO-gehalte of moet ik zeggen Islam-gehalte. Dan 'be it', Ik geloof namelijk, ook anno 2003. Ik geloof in de schoonheid van maagdelijkheid. Wel te weten in theorie, want wat is er mooier dan twee mensen die van top tot teen voor elkaar kiezen. De schoonheid van maagdelijkheid begint immers bij jezelf. De zuivere intentie (letterlijke betekenis) van maagdelijkheid is alleen verenigbaar met een zuiver geweten. Mijns inziens ontbreekt dit zuivere geweten bij veel van ons en met name bij sommige Marokkaanse mannen. Zij verschuilen zich achter hun cultuur en refereren wanneer het hen uitkomt naar de Islam. Wat zij niet weten is dat de Islam (god zij dank) gelijke behandeling verkondigt voor zowel mannen als vrouwen ook met betrekking tot maagdelijkheid. En wat zij niet 'willen' weten is dat maagdelijkheid ook een wrede kant kan hebben. Wat als verkrachting of seksueel misbruik de oorzaak is van het niet meer maagd zijn? Wat als de vrouw niet bloedt wat volgens de wetenschap zeer mogelijk is? Wat als een meisje op een jonge leeftijd een misstap heeft gemaakt? Hoort zij niet een tweede kans te krijgen? Is vergiffenis ook niet een deugd die de Islam predikt?

Tegenwoordig zijn er genoeg mogelijkheden om maagdelijkheid te simuleren. Dit is een praktijk die ontstaan is als antwoord op het feit dat er zoveel gewicht wordt toegekend aan die hele maagdelijkheid van de vrouw: het kan huwelijken bij wijze van spreken maken of breken. Alsof een vrouw alleen maar een maagdenvlies is. Er wordt overigens met name gebruik van gemaakt door meisjes die een misstap hebben begaan. De keerzijde van de medaille is echter dat " it takes two to tango": er zijn twee partijen voor nodig om een maagdenvlies te verliezen. Diezelfde man die andermans zusters en dochters ontmaagd, eist van zijn bruid dat zij maagd het huwelijk ingaat. Dat is hypocrisie van de eerste plank. De controleerbaarheid van maagdelijkheid is dus door correctiemogelijkheden in het geding gekomen, althans bij de vrouw, want de man is er altijd zonder klieren en scheuren vanaf gekomen. Gelijke monniken, gelijke kappen zou ik zeggen, nu weet niemand het zeker. Misschien is het beter zo, want de enige die je moet vrezen is God. En dat doen wij te weinig en zeker zij die er misbruik van maken. Als die hypocriete gevallen werkelijk een maagd willen trouwen, moeten ze eerst trouw aan zichzelf beloven. En boven alles moeten zij zich ontdoen van die dubbele standaard. Want alleen dan, denk ik dat zij hun geluk zullen vinden. Het geluk wat zij voor zichzelf wensen moeten zij alleen ook een ander wensen. De Islam zegt ons niet voor niets dat niemand van ons werkelijk gelooft totdat wij voor onze medemensen wensen wat wij voor onszelf wensen.

Broeders, misschien iets om in het achterhoofd te houden. Vrouwen willen niet altijd een ervaren man. Mannen die nog maagd zijn, zijn in mijn ogen geen kneuzen, maar 'schattig' en geloof me vrouwen houden van schattig. En by the way, sex spreekt voor zich, daar heb je geen handleiding en zeker geen gids voor nodig. God heeft ons een natuurlijk kompas gegeven, volg deze en je komt vanzelf op de plaats van bestemming. Wellicht verdwaal je onderweg een paar keer. Maar als je eenmaal op de plaats van bestemming bent, heb je niet alleen voldaan aan je religieuze verplichting maar is de lange reis ook de moeite waard geweest. De beste weg is immers de moeilijkste weg. Kiezen voor de weg met de minste weerstand is makkelijk, alleen vroeg of laat is het een weg die doodloopt. Ik zet mijn reis in de tussentijd voort, weliswaar zonder sex, maar met veel respect voor mezelf en bovenal voor God.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 11620 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chahrazad vertelt...
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 238 gasten en geen leden online

In Beeld