Breaking News

Vrouw van de wereld

  • maandag, okt 27 2003
  • Geschreven door  Saliha Bochhah
Nou, daar sta ik dan...net afgestudeerd, met mijn diploma op zak, klaar om carrière te maken! Ik, vrouw van de wereld, ambitieus, plenty energie en goodlooking…klop aan bij een uitzendbureau met de simpele gedachte dat jobs net als mannen voor het oprapen liggen. Ik sta met al mijn zelfverzekerdheid voor de deur, groet de intercedente met een big smile, zo big totdat mijn ivoorwitte tanden die ik regelmatig flos, genoeg bewonderd kunnen worden. Uiteraard sta ik daar met mijn allermooiste chanel-pakje en pradaschoentjes.
Nou, daar sta ik dan...net afgestudeerd, met mijn diploma op zak, klaar om carrière te maken! Ik, vrouw van de wereld, ambitieus, plenty energie en goodlooking…klop aan bij een uitzendbureau met de simpele gedachte dat jobs net als mannen voor het oprapen liggen. Ik sta met al mijn zelfverzekerdheid voor de deur, groet de intercedente met een big smile, zo big totdat mijn ivoorwitte tanden die ik regelmatig flos, genoeg bewonderd kunnen worden. Uiteraard sta ik daar met mijn allermooiste chanel-pakje en pradaschoentjes. Ik schud de hand van de intercedente, terwijl mijn ogen vallen op haar naamplaatje. Tanja! Goh, aangenaam kennis met je te maken Tanja. Alleen Tanja is niet zo spraakzaam als ze doet overkomen. Ik sta daar maar naar haar te staren en zij staart terug. Ik sta er nog steeds, een paar stappen verder van de deur, dat wel! Ik heb vooruitgang geboekt. Tanja daarentegen lijkt zich in hele andere sferen te bevinden. Heb ik misschien bij de verkeerde instantie aangeklopt? Dit is toch wel een uitzendbureau hé, en niet het Gak? Vraag ik Tanja. Het zou toch best kunnen, want zo'n gekke intercedente heb ik nimmer gezien. Intercedenten kletsen je normaal de oren van je hoofd. Praatjes vullen geen gaatjes en bespaar me het gehannes en geef me die baan! Is dat zo moeilijk?

Ah, Tanja kan toch praten en begint eerst spontaan angstaanjagende knipperbewegingen met haar ogen te maken. Good Lord!! Geschift en eng! Maar net op het moment dat allerlei scenario's door mijn hoofd razen van hoe mezelf uit de klauwen van deze draculavrouw te bevrijden. Zegt ze met een piepstemmetje, zo piep dat ik bijna dacht dat het het gepiep is van de zooltjes van mijn nieuwe schoenen, "ja sorry je komt op een moeilijk tijdstip". Moeilijk? Hoezo moeilijk? "We hebben weinig tot geen vacatures', zegt ze. "Veel bedrijven hebben een vacaturestop en werkgevers willen alleen nog maar de allerbeste". Wat? Hallo woman, heb je wel naar me gekeken? Wilde ik bijna uitschreeuwen. Ik wilde deze vrouw letterlijk naar haar keel grijpen. Ze moest eens weten hoeveel moeite ik heb gedaan om überhaupt hier binnen te lopen. Het is een uitzendbureau notabene. Ik ga niet om werk smeken. Ik dacht dat het werk altijd naar mij toe kwam….ja ze zeggen toch niet voor niets dat als Mohammed niet naar de berg kan, de berg wel naar Mohammed komt.

Daar sta ik dan en nog steeds zonder werk. Dit vrouw-mens!…zij is gewoon het probleem. Als daar een Tony of Marcel stond, had ik een beetje met mijn wimpers hoeven knipperen en klaar!. Maar vrouw-mensen zijn niet zo snel onder de indruk van een ander vrouw-mens, en helemaal niet als ze er ook nog eens beter uitziet. Ik toon mijn onderdanigheid aan het vrouw-mens en vraag om genade. Ik zoek werk, maakt niet uit hoe zwaar, saai en vies. Als ik maar werk heb. Ik moet mijn garderobe kunnen blijven vernieuwen en aanvullen. Help me! Het maakt me niet uit hoe vaak ik voor een sollicitatiegesprek wordt uitgenodigd. Ik vind het niet erg meer om onderworpen te worden aan de meest verschrikkelijke vragen en psychologische tests om te bepalen hoe sociaal, collegiaal, analytisch, assertief, flexibel, zelfstandig en stressbestendig ik wel niet ben. Zeg maar tegen ze dat ze me het vel van mijn lijf mogen afvragen. Ik wil ze ook vertellen dat ik tijdens mijn voltijd studie een bestuursfunctie bij een studentenvereniging heb bekleed, in de galacommissie van de plaatselijke tennisclub plaats heb genomen, heb deelgenomen aan internationale congressen waarin wordt gediscussieerd over wereldvrede, tenminste 3 hobby's heb, in het bezit ben van uitstekende communicatieve vaardigheden - in het Engels, Duits, Frans en Chinees - én ook nog eens 2 keer in de week als vrijwilliger in het plaatselijke bejaardentehuis werk en met menig oud-vrouwtje heb gefilosofeerd over de zin van het leven.

Als dat alles is wat ze vragen. Komt voor elkaar. Misschien één aandachtspuntje. Wil je tegen die werkgevers zeggen dat ik na al deze martelingen waarschijnlijk al een burnout heb, al voordat ik aan de slag kan met mijn oh zo gewilde baan. Nee, dit is zo niks voor mij. Weet je wat Tanja! Zeg maar tegen die werkgevers dat ze die banen mogen houden. Ik red me elders. Hoe kan het ook anders, als vrouw van de wereld.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 10306 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chahrazad vertelt...
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 233 gasten en geen leden online

In Beeld