Breaking News

In Alhoceima, in gedachten

  • vrijdag, sept 04 2009
  • Geschreven door  Narjis

Heerlijk om thuis te zijn na een reis van 3000km.
Terwijl ik uit het raam kijk geniet ik van het prachtige uitzicht.
De zon weerspiegelt op de azuurblauwe zee door hoge bergen omringd .
Als ik naar de bergen kijk zie ik huizen.

Zoveel huizen en ik realiseer me ineens dat in al die huizen mensen wonen en dat deze mensen een eigen levensverhaal hebben.
 
Ik begin over mijn leven na te denken.
Mijn leven....
Waar moet ik dan aan denken?
Aan mijn leven in Nederland of aan mijn leven in Marokko?
Waar hoor ik thuis?
Hier in dit prachtige warme land of toch in Nederland waar ik ben geboren en opgegroeid?
Waar voel ik me thuis en waar word ik beschouwd en geaccepteerd als een inwoner.
Die vraag komt in me op. Marokkaanse of toch Nederlandse?
 
In Marokko noemen ze me een Nederlandse en in Nederland een Marokkaanse.
Kan ik mezelf hierdoor zowel Nederlands als Marokkaans noemen?
 
Wil ik mezelf überhaupt wel labelen?
Waarom zou dat eigenlijk moeten?
Waarom worden we niet allemaal gezien als wereldburgers?
 
We zijn allemaal op dezelfde manier op aarde gekomen.
Iedereen leeft met hetzelfde doel: overleven.
We werken om brood op de plank te krijgen om voor onszelf en voor onze dierbaren te kunnen zorgen.
 
Als men mij vraagt of ik me een Marokkaanse of een Nederlandse voel.
Al jaren geef ik hetzelfde antwoord.
Hoe voel je of je Nederlands bent of dat je Marokkaans bent?
 
Ik realiseer me dat het er weinig toe doet hoe ik word genoemd.
Wat ik belangrijk vind, is dat ik word beoordeeld om wie ik ben.
Wie ik ben, los van mijn nationaliteit.
 
Ik ben ik, ik ben mezelf en zo wil ik ook gezien worden. 


Narjis

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 18153 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Chahrazad vertelt...
Meer in deze categorie: Het Ramadan Dieet »

4 reacties

  • Reactielink Vertaler maandag, 29 oktober 2012 12:58 Geplaatst door Vertaler

    Oproep aan slachtoffers van Transavia zich te melden.

    Ongelooflijk maar waar:
    Vliegtuig landt op verkeerd vliegveld na vertraging van 11 uur !!!

    Een oproep aan andere passagiers van Transavia om zich te verenigen om een sterke zaak tegen Transavia te maken.

    volgens de recente uitspraak van de rechter moet een vliegmaatschappij de regels van de EG-Verordening 261/2004 naleven, betreffende verplichting tot verzorging/hulp/bijstand (maaltijd, overnachting, vervoer) hierdoor recht op compensatie;
    - later dan 3 uur aankomen op een eindbestemming, ook hiervoor recht op vergoeding. Dit laatste geldt voor zowel de heenreis als de terugreis.

    Volgens het Europees Hof bestaat er de mogelijkheid op vergoeding, ook indien er sprake is van vertraging door overmacht (bijv. mist)!! NB. bij terugreis was er geen sprake van mist. Er was geen reden gegeven voor de lange vertraging.

    Ga alstublieft je recht halen bij Transavia, maakt echt niet uit via wie !

    Het gaat om een vlucht van Transavia-vlucht HV945 van Schiphol naar AlHoceima geboekt via ML-Tours uit Maastricht. Heenreis was op 21-08-2012, retour op 18-09-2012.

    Na een korte vertraging is het vliegtuig op 21-08-2012 enigszins op tijd vertrokken (om 21.15 uur). Vluchtduur naar Al Hoceima is normaal 3 uur. Aankomsttijd zou dus rond middernacht zijn. Familieleden stonden tevergeefs op dit vliegveld te wachten.
    Helaas kon het vliegtuig wegens mist niet in Al Hoceima landen en werd doorgevlogen naar een vliegveld in Oujda, dat ongeveer 350 km verderop ligt. Daar werden de passagiers verzocht uit te stappen. Hoe komen ze verder thuis, midden in de nacht? Met taxi of bus door een bergachtige route is het nog een halve dag reizen naar Al Hoceima. De passagiers weigerden in Oujda uit te stappen. Het werd steeds later. Mensen kregen geen eten en geen drinken en hadden slaapgebrek.

    Pas tegen de ochtend heeft de vluchtleiding besloten om naar een vliegveld bij Nador (Aruit) te vliegen. Aruit ligt iets dichterbij, op een afstand van 150 km van Al Hoceima (3 uur reizen). Niet valt te begrijpen waarom niet in eerste instantie, na mislukte landingspoging in Al Hoceima, direct naar het vliegveld van Aruit is gevlogen. Alsnog zijn de passagiers (om 04.30) in Aruit (Nador) uit het vliegtuig gelokt door toezegging van het vliegpersoneel dat er voor hen (zelfs) een keuze is tussen transport naar de eindbestemming met bussen of indien gewenst hotels gereed om mensen op te vangen.
    Eenmaal uitgestapt en door de douanecheck, bleek er niets geregeld te zijn. De mensen stonden stomverbaasd en vermoeid met hun mond open. Er bleek niets te bekennen van wat er in het vliegtuig was aangekondigd, ook geen begeleider van Transavia, niets ... .
    Er restte niets anders dan zelf op eigen kosten een dure taxi regelen en een rit van nog 3 uur meemaken... naar al-Hoceima. Marokko staat bekend om gevaarlijke autowegen.

    Wat een vlucht had moeten zijn van 3 uur, heeft de reis in totaal 11 en half uur !!! zonder enkel excuus of compensatie.
    Het kan toch niet zijn dat men een vliegticket boekt naar een bestemming en in eens na een ongelofelijk lang en vermoeiende vlucht op een onbekend ver vliegveld in de middle of no where wordt gedumpt? Er zaten nogal wat oude mensen en jonge kinderen in het vliegtuig.

    Wederom was er op de terugreis op 18-09-2012 vertraging. Het vliegtuig zou om 18.30 vertrekken. De vertrektijd is tot tweemaal toe gewijzigd. Eerst werd aangekondigd dat het vertrek om 23.30 zou zijn. Later werd bekend gemaakt dat het om 01.30 was. Alweer stonden de mensen 7 en half uur lang op het vliegveld in Al-Hoceima te wachten. Dit keer kregen wij een waardebon voor een kopje koffie. Het vliegtuig vertrok uiteindelijk pas om 02.00 uur richting Schiphol.

    Andere slachtoffers van dit voorval worden opgeroepen zich te melden om gezamenlijk een klacht over Transavia in te dienen, via: Dhr. A. Bouayadi, sociaal raadslid,
    Tel.: 030-2917146
    [b][/b]

  • Reactielink ? donderdag, 07 juni 2012 14:41 Geplaatst door ?

    Ik zelf maak me niet druk om dit ook al ben ik geboren in ...............
    Ik ben hmdl een normale iemand die niet alles van iedereen letterlijk opvat.
    Kort samengevat Ik doe gewoon mijn ding dat is god aanbidden en verder heb ik eigenlijk grof gezegd 'schijt' wat ander zeggen of te zeggen hebben over mijn nationaliteit.

  • Reactielink mali zaterdag, 19 september 2009 14:33 Geplaatst door mali

    Inderdaad een wereldburger! Uiteraard bepaalt meestal het land waarin je geboren bent voor een groot deel wat je je werkelijk voelt. Ik voel me Marokkaanse, omdat ik dit ook zo voel. Ik ben geboren en opgegeroeid in die mooie Alhoceima. Ik heb daar mijn eerste levenjaren geleefd en geweldige ervaringen opgedaan die ik voelde ik me geaccepteerd en gekoesterd door iedereen. Het gevoeld dat je "erbij hoort" is erg belangrijk, vooral nu en als ik terug ga naar je verhaal is dit een belangrijke aspect waarin veel mensen in zijn beland ongeacht wat ze zijn en waar ze vandaan komen. Velen voelen zich niet geaccepteerd en nergens bijhoren, waardoor zij vaak in bepaalde extremise belanden. Ik ben vaak blij wanneer ik om me heen kijk en zie dat veel jonge dames en heren een stevige positie hebben opgebouwd, ook wanneer zij opgegroeid zijn in een hele moeilijke leefomgeving. ik heb grote waardering voor zulke jongeren en zo hoort het ook. Van tegenslagen leren en sterker worden en niet eindeloos duiken in slachtofferrol en nooi meer eruit komen. Dat zij zich realiseren dat de situatie waarin zij zich toen bevonden eenmaal zo was en ook weer de nodige oorzaken had. Als zij zichzelf niet eruit redden dan zal dit patroon zich herhalen en worden hun kinderen eveneens slachtoffers van dat systeem. Kom op lieve jongeren wees een goede en een stabiele mens waar iedereen en vooral jijzelf wat aan hebt!

  • Reactielink Saratje dinsdag, 08 september 2009 16:57 Geplaatst door Saratje

    ik herken mezelf in dit stukje. En zoals je zei, ik ben ik, ik ben mezelf en zo wil ik blijven en ook gezien worden!! :-*

Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 168 gasten en geen leden online

In Beeld