Breaking News

Integratie bijna onmogelijk

Integratie hier in Nederland is weliswaar bijna onmogelijk voor ons omdat wij bij voorbaat al worden achtergesteld met dank (?) aan onze etnische achtergrond. Integratie, een synoniem voor het eigen belang in de ogen van onze autochtone medeburgers (integratie houdt namelijk vaak in dat ‘’buitenlanders’’ pas welkom zijn als zij iets voor de maatschappij kunnen betekenen en vaak is dat in economische zin), laat ons tussen aarde en hemel hangen (Een Arabische gezegde; ‘’m3alqin been sma ou’ l’ard’’).

Wij weten nog niet zo goed wat mensen van ons willen. Wij doen ons best en vaak zelfs meer. Maar we zullen helaas met veel moeite hoog eindigen op de maatschappelijke ladder, omdat wij onszelf vaak eerst moeten zien te bewijzen. Wie voor een dubbeltje is geboren wordt nooit (never say never) een kwartje.

Ik heb het een en ander gelezen over en van de filosoof Leo Strauss; zijn denkwijze op het gebied van politiek trok mij wel aan. Hij betoogt namelijk dat het liberalisme, dat berust op het onderscheid van de staat met de samenleving (secularisme), en van het publieke en het private, juist zelf een vorm van discriminatie cultiveert. Dit zou een verklaring kunnen zijn van de discriminatie die wij hedendaags meemaken en zien, maar vaak ontkennen.

Het is voor mij een eer om in de Marokkaanse cultuur te zijn geboren en met haar normen en waarden te zijn opgegroeid. Wij hebben een verhaal en wij hebben zeker ook een onwijs mooie en krachtige cultuur. Het probleem ligt ook niet bij ons, vind ik. Het probleem ligt bij arrogantie en hoogmoed die anderen weet tegen te houden om niet naar ons te luisteren. Wat is onze drive? Wat beweegt ons? Welke iejabieyaat (positieve kanten) heeft onze cultuur dan alleen de sielbieyaat (negatieve kanten) die iedereen, iedere keer weer, als feiten op onze neus drukken.

Wij zijn meer dan alleen ‘’Marokkanen’’ en ‘’Moslims’’; een heel belangrijk aspect dat iedereen vaak vergeet. Wij zijn ook gewoon "mens" van vlees en bloed met gevoel en emotie. Wij zijn niet perfect noch compleet, niet alles is te wijten aan de cultuur waarin men is opgegroeid. De Islam krijgt onterecht alle schuld op zich terwijl wij eigenlijk al onbewust helemaal verwesterd zijn en men daarom geen enkel besef meer heeft van waar het nou precies vandaan komt. Is het de cultuur, religie of de omgeving? Maar uiteindelijk is de schuld toch wel aan onszelf te wijten, als individu. Wij zijn namelijk zo erg geïntegreerd dat wij onze collectieve cultuur, waarin wij zijn opgegroeid, opzij hebben gelegd voor een meer ik-cultuur, die tevens sterk afgeraden wordt door de religie die wij claimen aan te hangen.

Waarom ik hierover begin?

Omdat ik wil dat wij onze verantwoordelijkheden nemen. Dat we terug gaan naar de fundamenten van de islam zonder daar een ander in zijn vrijheid te beperken. Wij moeten een keer naar onszelf wijzen in plaats van de schuld op een ander af te schuiven. En dan kom ik weer op een kernachtige uitspraak: ‘’Li derha b yedieh, i fekha b senieh.’’ Als je iets zelf hebt gedaan, los je het ook zelf weer op. Verwacht niets van mensen, en bereik alles op eigen kracht. Opgeven is geen optie, en dat is het ook nooit geweest. Heb vertrouwen in jezelf want er is echt niemand anders op aarde die het in je zal hebben. Li ma 3arfek, khasrak; iemand die je niet kent, heeft je bij voorbaat al verloren.

Wees nieuwsgierig, open minded en geen pessimist. Het negatieve lijkt vaak de ultieme houvast te zijn, is het niet, want het sleurt je mee naar het diepe waar geen bodem lijkt te zijn. Wees geduldig. Er is niets mooiers dan geduld en haast zal je alles afnemen waar je rustig op hebt gewacht. Leef voor het moment en in het moment zelf, niet voor de herinneringen. Stel hoge eisen aan jezelf, maar niet aan een ander. Zie teleurstellingen niet als tegenslagen en ervaar dan ook iedere tegenslag als een zegen, als een verlossing van je eigen wanhopige planningen en afspraken met de toekomst. Wees kritisch tegenover jezelf en tegenover je eigen daden en keuzes. Maar het allerbelangrijkste is dat je kritisch moet zijn als het gaat om de stappen die je hebt gezet richting je eigen fouten. Probeer dan ook eerlijkheid op nummer één te zetten en vertrouwen zal komen. Zet anderen op een hoge plaats in je leven. Het goede overkomt je namelijk pas wanneer je het goede voor je medemens doet.

Ma3a faa’iqi al-i7tiraami. (hoogachtend)

Sara Achahchah, ook wel bekend als Nasiha Qawia.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 6989 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Columns
Sara Achahchah

is 20 jaar jong/oud, dagelijks actief in het kritisch denken en observeren als studente Islam & Arabisch en Algemene Sociale Wetenschappen. Ze voelt zich niet aangetrokken tot mensen op basis van religie of etnische afkomst, maar wel tot goedheid in het hart.

Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 233 gasten en geen leden online

In Beeld