Breaking News

Vrijheid en het vrije woord!

  • zaterdag, dec 03 2005
  • Geschreven door  Sheich Fawaz Jneid
 Op donderdag 01 december 2005 om 09:40 uur had ik (Sheich Fawaz Jneid) op het Haagse stadhuis een afspraak voor een gesprek met burgemeester Deetman. Ik werd voor dit gesprek telefonisch uitgenodigd via een medewerkster van het stadhuis. Voor deze uitnodiging had zij op dinsdag jl. contact opgenomen met Moskee As-soennah. Samen met een tolk werden wij door de burgemeester en de wethouder Pieree Heijnen ontvangen.

 Op donderdag 01 december 2005 om 09:40 uur had ik (Sheich Fawaz Jneid) op het Haagse stadhuis een afspraak voor een gesprek met burgemeester Deetman. Ik werd voor dit gesprek telefonisch uitgenodigd via een medewerkster van het stadhuis. Voor deze uitnodiging had zij op dinsdag jl. contact opgenomen met Moskee As-soennah. Samen met een tolk werden wij door de burgemeester en de wethouder Pieree Heijnen ontvangen. Bij aankomst had ik nog geen enig besef van de aanleiding voor het gesprek, maar kort na de aanvang van het gesprek werd mij al duidelijk dat dit gesprek geen tactvolle en humane karakter zou krijgen. Want toen ik iets wilde vertellen betreffende de verdwijning van de drie Haagse jongens en mijn standpunt betreffende radicalisme bekend wilde maken, werd ik onverwachts uitgesnauwd en voor leugenaar uitgemaakt. Toen drong het tot mij door dat dit een terechtstelling was waarbij Deetman de aanklager, de rechter en de beul was. Zelfs de tolk werd het zwijgen opgelegd; hij mocht aanvankelijk geen van de woorden van de burgemeester voor mij vertalen.

Het was echter niet al te moeilijk voor mij om bepaalde waarschuwende en bedreigende uitspraken van de burgemeester te begrijpen, vooral omdat deze gepaard gingen met een steeds in mijn richting wijzende wijsvinger en een steeds harder wordende toon. De burgemeester wilde de volgende boodschap overbrengen: ,,Je houdt je mond, anders dwingen wij je wel op onze eigen manier tot zwijgen.” Het behoefde ook geen vertaler toen de burgermeester met zijn linkerhand langs zijn rechterschouder naar de deur wees en mij herhaaldelijk vroeg te vertrekken naar mijn ‘eigen land’ als ik mijn houding niet zou willen veranderen of toen hij vrij stellig aangaf dat dit het ‘laatste gesprek’ met hem zou zijn en dat er in de toekomst ‘andere maatregelen’ tegen mij zouden worden genomen. Bang nog bevreesd was ik, wel enigszins verrast door het optreden van de burgervader. Hij zei dat mijn preken ‘deels duivels’ zijn en dat hij ‘actie zou ondernemen’ tegen mij. Vlak voor het einde van ons halfuurdurende gesprek zei ik dat ik enige begrip kon opbrengen voor zijn betoog en zijn bezorgdheid betreffende onze samenleving, maar vroeg hem: ,,Heeft u zulk een gesprek ook met Hirsi Ali gevoerd die de moslims steeds provoceert met haar uitlatingen?” Het antwoord op deze vraag kwam dit keer van de wethouder Piere Heijnen. Hij zei dat Hirsi Ali een parlementslid is en dat ik ‘niet het recht heb’ om haar woorden te weerleggen. Op dat moment keek burgemeester Deetman stilzwijgend toe. Toen kreeg ik het gevoel alsof de geldende wetten in Nederland niet voor iedereen zouden zijn bedoeld (in ieder geval niet voor mij) en dat de vrijheid van meningsuiting voor mij niet was weggelegd. Maar wat dit betreft laat ik het woord aan de gespecialiseerde juristen om zich erover te uiten als ze dat wensen!


Pierre Heijnen


Toen gaf ik aan ten overstaan van beide gemeentebestuurders dat ik beloof conform de wet mijn strijd te zullen voortzetten tegen eenieder die leugens over de Islam verspreidt. Met deze woorden van mij kwam dan ook een einde aan dit gesprek met de burgemeester.

Op grond van het voorgaande en omdat ik dit soort chantage, vernedering, bedreiging, valse beschuldigingen en verdenking van leugens verwerp, omdat ik weiger een slaaf te zijn voor een ander dan Allah en omdat ik nimmer zal accepteren dat wie dan ook onder welke omstandigheden dan ook mij enige religieuze overtuigingen dicteert, heb ik het bestuur van Moskee As-Soennah voorgesteld om te stoppen met mijn vrijdagpreken. De broeders hebben mijn voorstel echter meteen verworpen en hebben mij gevraagd om mijn werk voort te zetten, omdat zijzelf daar geen aanleiding voor zien.

Ter voorkoming van enige vorm van beschuldiging aan mijn adres door welke persoon dan ook die mij zodoende in verband zou willen brengen met welke vorm van extremisme en/of terrorisme dan ook, wil ik nog het volgende vertellen:

1- Hierbij laat ik de Verhevene Allah getuigen dat ik terrorisme –vooral in Nederland- verboden verklaar.

2- Hierbij verwerp ik het gebruik van geweld en/of (be)dreiging tegen mensen die hun eigen mening en/of persoonlijke overtuiging verkondigen.

3- Hierbij verwerp ik het ronselen van de moslimjongeren in Nederland om ze te sturen naar welke plaats dan ook in de wereld, en ik zoek toevlucht tot Allah en neem afstand van eenieder die dat doet.

4- Wie mij van maar iets daarvan beschuldigt, nu ik (hierbij) mijn standpunten duidelijk heb gemaakt, hem moge de vloek van Allah en de Engelen en de hele mensheid treffen.

5- Bovendien wil ik hierbij alle soorten media mededelen dat ik niet bereid zal zijn om hen te woord te staan zonder juridische garanties vooraf, nu de bovengenoemde wethouder zulke een uitspraak heeft gedaan. Mijn excuses hiervoor!

Sheich Fawaz Jneid

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 11625 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Columns
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 260 gasten en geen leden online

In Beeld