Breaking News

De kleine terreur?

  • zondag, dec 23 2001
  • Geschreven door  Abdessamad Laghmouchi & Mohamed Hajjari
In Nederland heeft de wetgever ten aanzien van haar strijd tegen discriminatie het formeel gezien goed geregeld; kijk alleen al naar de talloze anti-discriminatiewetten. Het geeft een beschermd gevoel dat er zoveel wetten zijn om ons te behoeden van discriminatie, racisme, seksisme en dergelijke.
In Nederland heeft de wetgever ten aanzien van haar strijd tegen discriminatie het formeel gezien goed geregeld; kijk alleen al naar de talloze anti-discriminatiewetten. Het geeft een beschermd gevoel dat er zoveel wetten zijn om ons te behoeden van discriminatie, racisme, seksisme en dergelijke. Het is geruststellend om te zien dat er zo veel anti-discriminatiebureau’s en antiracismecollectieven in Nederland bestaan. Prachtig is het om te zien dat er zelfs een instantie als de Commissie Gelijke Behandeling in het leven is geroepen om naleving van gelijke behandeling te waarborgen.

Het feit dat de mensen op straat uit allerlei kleuren en culturen bestaan geeft een goed gevoel. Dit bewijst dat Nederland een open samenleving is die mensen die in allerlei kleuren, vormen, geuren en smaken respecteert. Nederland beschouwt zichzelf daarom niet voor niets als een van de meest tolerante landen in de wereld en dat wil zij graag zo houden ook. Dat laatste kun je zien aan het gedoogbeleid en diverse progressieve wetten. Ook het buitenland ziet Nederland als een erg tolerante samenleving.

Wij, twee Marokkaans-Nederlandse studenten, kunnen na de vele ervaringen die wij in Nederland hebben gehad met de daadwerkelijke manier van samenleven het voorgaande beamen. Echter wij hebben ook, en dat is niet alleen na het drama van 11 september jongstleden, een wat genuanceerd beeld van die tolerantie in Nederland gekregen. Vandaar dat wij dit stukje hebben geschreven.

Waarom die nuancering? Het blijkt tot ons grote ongenoegen, en dat zie je vooral de afgelopen paar maanden, dat diezelfde tolerante Nederlandse samenleving een dubbele moraal hanteert ten opzichte van de Marokkaanse en Islamitische gemeenschap in Nederland. Zo zag je met de El Moumni affaire dat de hele Islamitisch gemeenschap voor de uitlatingen van El Moumni werd aangesproken. Dit werd niet gedaan naar aanleiding van uitlatingen van Leen van Dijke of kardinaal Simonis die dezelfde discriminerende strekking hadden. Toen afgelopen zomer een groep Marokkaanse jongeren het treintraject tussen Amsterdam en Zandvoort terroriseerde, moest de hele Marokkaanse gemeenschap weer de hand in eigen boezem steken. Waarom werd autochtoon Nederland niet tot de orde geroepen toen een aantal maanden geleden in Den Bosch een grote groep relschoppers, waarbij vrijwel alleen autochtone Nederlanders bij betrokken waren, chaos in de straten van Den Bosch achterlieten?

De lelijke intolerante zijde van de Nederlandse samenleving is nog steeds alom aanwezig. Zo word je als Marokkaanse Nederlander nog steeds in veel uitgaansgelegenheden pertinent niet binnengelaten. Uit verschillende onderzoeken in het recente verleden blijkt ook nog eens dat je met een allochtoon uiterlijk sneller wordt aangehouden en moeilijker aan een baan komt dan met een autochtoon uiterlijk. En na 11 september durven veel autochtone racisten zelfs meer en openlijker te discrimineren. De grote stap voor een of andere randdebiel om een Islamitische basisschool of een moskee te vernielen of in brand te steken is opeens piepklein geworden. Gefrustreerde bus- en sneltramchauffeurs uiten hun lang verborgen onderbuikgevoelens door het weigeren te stoppen of hun deuren open te doen voor hoofddoekdragende moslima's. Zelfs de op de eerste blik doodnormaal uitziende voetgangers vinden het nodig om af en toe een moslima te bespuwen of haar hoofddoek af te rukken. Wat is die 'kleine' terreur toch een teleurstelling.

Is er dan iets in positieve zin veranderd na 11 september? Weinig. Wellicht kun je het feit dat bewindslieden voor het eerst in hun leven een moskee en Islamitische basisschool van binnen hebben gezien als iets positiefs zien. Al kan men twijfelen over de aanleiding van dat bezoek. Het feit dat we na jaren van langs mekaar leven en mekaar ontwijken eindelijk van mekaars bestaan bewust zijn als iets positiefs zien, lijdt geen twijfel. Nu maar hopen dat wij met mekaar ook over de wat minder prettige zaken in het leven blijven praten. Wellicht dat wij ooit mekaar zullen respecteren en die marginale verschillen als kleur en cultuur voor lief nemen. Insha'allah zullen wij ooit die afschuwelijke -ismen kwijtraken!

Abdessamad Laghmouchi & Mohamed Hajjari

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 10473 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Hot Topic
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 218 gasten en geen leden online

In Beeld