Breaking News

De weg naar de hoofddoek

  • donderdag, dec 05 2002
  • Geschreven door  Yamina
Bismi Allahi Arrahmani Arrahiem, mijn naam is Yamina en ik zal wat vertellen over mijn ervaring met betrekking tot het dragen van een hoofddoek. Van jongs af aan wilde ik al een hoofddoek dragen, maar eerlijk gezegd wist ik toen niet wat de achterliggende reden was voor het dragen van een hidjaab. Totdat ik mij meer ging verdiepen in de islam en ik de schoonheid ervan inzag. Ik wilde zo graag beginnen, maar ik was bang! Bang voor de omgeving, bang voor de reacties die ik zou ontvangen, bang dat
Bismi Allahi Arrahmani Arrahiem, mijn naam is Yamina en ik zal wat vertellen over mijn ervaring met betrekking tot het dragen van een hoofddoek. Van jongs af aan wilde ik al een hoofddoek dragen, maar eerlijk gezegd wist ik toen niet wat de achterliggende reden was voor het dragen van een hidjaab. Totdat ik mij meer ging verdiepen in de islam en ik de schoonheid ervan inzag. Ik wilde zo graag beginnen, maar ik was bang! Bang voor de omgeving, bang voor de reacties die ik zou ontvangen, bang dat mensen vreemd naar mij zouden opkijken, omdat ik opeens een 'doek' op mijn hoofd zou hebben. Kortom ik was onzeker en dacht dat het op de een of ander manier mijn hele leven zou veranderen.

In maart 1998 moest ik naar het ziekenhuis wegens bloedarmoede, waarom ik dit met jullie deel? Omdat het een hele grote invloed op mijn leven heeft gehad. De dokters vertelden mij namelijk dat ik het zeker niet meer zou halen, en zoals jullie wellicht kunnen begrijpen, was mijn familie hier kapot van. Mijn enige hoop, de enige waarop ik vertrouwde… ALLAH (swt)!!
Na anderhalve maand ging het Alhamdol li Allah steeds beter met mij en mocht ik op een gegeven moment het ziekenhuis verlaten. Ik zal deze dag nooit van mijn leven vergeten…nog denk ik er vaak aan en krijg ik tranen in mijn ogen. Ik kwam thuis en de hele familie stond op mij te wachten. Nadat ik had gezeten besloot ik om naar boven te gaan om mijn woedoe (rituele wassing) te verrichten en te bidden. Toen ik klaar was keek ik uit het raam en dacht: "Soebhana Allah!! Ik ben weer beter, zei zeiden dat ik het niet meer zou halen!!" Kortom ik was even verbijsterd dat ik weer in mijn eigen huis was, terwijl ik voorheen dacht dat mijn komende thuis in 'Al Agira' (het Hiernamaals) zou zijn. Ik ging bidden en bedankte Allah met hart en ziel…Oh hoeveel ik van mijn Allah hou!!!

Mijn leven begon weer opnieuw, natuurlijk met veel bezorgdheid van mijn familieleden, maar Alhamdo li Allah 3ala koli haal (Alle lof zij Allah in ieder omstandigheid). Ik begon mij steeds meer te verdiepen in de islam, omdat ik mij meer bewust was van de Almachtigheid van Allah en de machteloosheid van de mens! De gedachten kwam weer bij mij op dat ik maar eens moest beginnen om een hoofddoek te dragen, ik was toen 13 jaar. Ik had nog steeds het gevoel van onzekerheid, maar op een gegeven moment dacht ik: "moet ik bang zijn voor de medemens, of moet ik bang zijn voor Allah?" Gaat mijn omgeving mij beoordelen, of Allah?"

Ik was er steeds meer mee bezig, totdat ik op een nacht een droom kreeg, die als volgt was: ik was samen met mijn zus, die zich erg verdiepte in de islam en mij hierover vertelde. We gingen naar buiten en ik was helemaal in het wit, inclusief een witte hidjab (hoofdoek). Er kwam een man met een baard naar mij toe, gekleed in een witte djalaba (soort 'jurk' die moslimmannen dragen). Hij zei dat ik er heel mooi uitzag en plotseling scheen er veel licht om mij heen. De man ging weg en ik hoorde samen met mijn zus de shahada (geloofsbelijdenis) vanuit de moskee. Ik zei tegen haar: stil, luister eens wat mooi. Met een glimlach op mijn gezicht, eindigde mijn droom.

Toen ik wakker werd, bleef ik lang over deze prachtdroom denken. Ik kreeg nog een aantal dromen en ik voelde dat het een teken van de Heer der Werelden was. Ik wist dat het tijd was om een hoofddoek te dragen en hoewel het toch een beetje 'eng' was, begon ik er in juli 1998, op 14-jarige leeftijd mee. Het was voor mij wel even wennen, maar tot mijn verbazing kreeg ik alleen maar positieve reacties te horen, zelfs van diegenen waarvan ik het nooit had verwacht. Op een gegeven moment was ik het dragen van een hoofddoek zo gewend, dat ik niet meer zonder kon, en om eerlijk te zijn was ik nog trots op mijzelf ook! Alhamdo li Allah dat Allah mij heeft geholpen bij het nemen van deze stap.

Ik hoop dat, als er onder jullie iemand tussenzit die er ook moeite mee heeft een hoofddoek te dragen, het na het lezen van mijn ervaring, een stuk gemakkelijker is geworden. Want we leven ten slotte in deze wereld voor een betere plaats in het Hiernamaals. En er is niemand, dan de Almachtige Allah, die ons deze plaats kan schenken. Moge Allah ons vergeven voor onze zonden en ons belonen met Jannat ul Firdaus.

Yamina

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 10523 keer
Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Gepubliceerd in Moslima
Log in om reacties te plaatsen

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 220 gasten en geen leden online

In Beeld