Breaking News
Oumaima Hajri

Oumaima Hajri

Wie ik ben? Simpel: ik ben de dochter van mijn ouders en heb inmiddels 16 levensjaren mee mogen maken. Ik houd veel van lezen en schrijven. Ik zie mezelf als een slim maar gevoelig persoon met de ziel van een clown (wat voor mij veel problemen veroorzaakt). Natuurlijk ben ik ook dat standaard tienermeisje dat van lachen en winkelen houdt, maar dat maakt mij allesbehalve speciaal. Ik heb een missie: mijn sterke eigenschappen verder ontwikkelen zodat die mij kunnen leiden tot een fenomeen en al mijn zwakke punten transformeren in kracht. Verder ben ik heel normaal hoor. Ben jij geïnteresseerd in mijn doolhof des twijfels? Niemand garandeert je een retour..

Ik herinner me nog de eerste dag dat ik je droeg. Het was direct ook mijn eerste dag op de middelbare school. Zenuwachtig? Ja! Heel erg. Maar ondanks alles was ik zeker van mijn keuze: niemand die mij nog kon stoppen. Je was paars: mijn lievelingskleur. Daar stond ik dan voor de spiegel. Het was alles of niets. Ik wikkelde de stof op een sierlijke wijze om mijn hoofd. Veel pogingen later keek ik mezelf weer in de spiegel aan. Daar stond ik dan: maar nu alles bedekt.

Fluisterend in mijn oor, hoor ik je echo overal. Waar ben ik? Hoor ik hier wel te zijn? Oh, wat mis ik je. Wat snak ik naar je. Nooit heb ik geweten dat afscheid nemen zo moeilijk was. Hoe kan ik van je houden als je zo ver en allesbehalve bij me bent. Behoor ik wel tot je en ben jij wel een deel van mij? Hoor je wel een deel van mij te zijn? Verdwaald in mijn gedachten, doolhof des twijfels. Luisterend naar je echo, de signalen worden sterker elke dag. Heb ik je bijna gevonden? Sta jij daar op mij te wachten? Zal ik mijn weg terugvinden naar huis? Zal je bij me blijven staan?

Het inchecken is begonnen. Je zoekt je paspoort, je boardingpass en je legt je koffer neer op de lopende band. Je wordt gefouilleerd, maar je gedachten zijn ergens anders. Wat zijn de dingen die je deze keer allemaal wilt beleven? Je hebt een verlanglijst gemaakt vol met plekken die je wilt bezoeken. Je gaat er altijd op vakantie,  maar raakt nooit uitgekeken. Elk jaar is het anders: nieuwe terrassen, nieuwe plekken, nieuwe monumenten en ga zo maar door. Maar ook veel negatieve dingen heb je gezien; het is niet meer zoals vroeger.

Galerij

 
Als het leven geleefd is... Is de dood nabij

We hebben 312 gasten en geen leden online

In Beeld