Print deze pagina

Deel 2: Date numero uno

Ze zeggen dat liefde ingewikkeld is. Iets waar je maar beter ver van uit de buurt moet blijven; hoe vaak is de liefde wel niet bezongen of vertaald naar poëzie, waarin we terug kunnen horen/lezen hoeveel verdriet het met zich mee heeft gebracht. Weet je wat het is, ik heb geen tijd voor liefdesverdriet of sores aan mijn kop om één of andere man.

Ik wil gewoon een beetje lol hebben, flirten, sjansen, lachen en verleiden, zonder mijn hartje te verliezen. Mijn vriendin roept altijd: Shmi3a, dat alles gaat je niet lukken zonder eens goed op je bek te gaan en je hart goed te verliezen. Maar koppig als ik ben, zal ik bewijzen dat het me zal lukken en dat ik de harten van de mannen breek in plaats van andersom. Klinkt gemeen he?! Prima, da's misschien ook wel de bedoeling......

Slachtoffer 1 heeft zich al een tijdje terug aangediend via - ja ja- Facebook. We kletsen een eind weg, hij heeft best gevoel voor humor en zijn kop mag er zeer zeker wezen. Er zijn niet echt punten waar ik zo op afstand van kan zeggen dat ze me niet bevallen. Meneertje neemt zelf vaak initiatief om een gesprek te beginnen. Op een gegeven moment heeft hij de stoute schoenen aangetrokken en mij mee uit eten gevraagd. Na eerst te hebben gedaan alsof ik een zeer drukke agenda had, heb ik toegestemd om een drankje te gaan doen.

Zo gezegd, zo gedaan. De dag van de spannende afspraak brak aan. Ik had mijn hele outfit natuurlijk uitgebreid besproken met mijn vriendin, dus die klopte volgens ons helemaal. Ik had om 17:00 afgesproken bij een knus eetcafeetje.

Rachid appte precies om 17:00 uur dat hij er was. Ik moest nog even parkeren, maar kort daarna liep ik het cafeetje binnen. Ik zag hem -herkende hem van de foto's die ik gezien had op facebook en whatsapp- en liep naar hem toe. "Heeeyyy Rachid!," riep ik spontaan en stak mijn hand uit om hem een hand te geven. Hij stond op, gaf me een hand en riep spontaan: "Heeyyy Shmi3a, gekkerdje, leuk dat je er bent!". Netjes pakte hij een stoel zodat ik kon zitten en schoof die elegant aan. Hij vroeg wat ik wilde drinken en hij bestelde voor ons beiden koffie.

Hij leek duidelijk op zijn gemak en daardoor voelde ik me ook goed. We kletsten wat af en we lachten om kleine dingen. Het voelde goed! Hij zag er leuk uit, verzorgd en netjes, had eigenlijk helemaal geen kritiek, wat ik normaal toch echt wel gauw heb. Nee, dit leek zo op het eerste gezicht een leuke man. Totdat hij zich vooroverboog om de menukaart te bekijken...

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 9737 keer
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Gepubliceerd in Shmi3a & de Liefde
Shmi3a

Nieuwste van Shmi3a

1 Reactie

Log in om reacties te plaatsen