Print deze pagina

Tijd om afscheid te nemen

Ik kijk naar je in het ochtendlicht. Jouw gezicht, zo vertrouwd. Je ogen gesloten. De zon is net opgekomen. Buiten hoor ik de eerste vogels. Een deur slaat dicht. Het stadse leven neemt zijn aanvang.
Hier en nu zijn wij met zijn tweetjes. Ons eigen paradijsje. Ik hou van jou. Met alles dat ik in me heb. Je lange haar valt krullend over je schouders. De eerste zonnestralen spelen met jouw lokken. Ik laat mijn vingers erdoorheen strepen.

Je bent voor mij de mooiste vrouw op aarde. Ik zie de gelukkige blik in je ogen. Jij, de zelfstandige vrouw. Midden in het leven, niet van je stuk te krijgen. Ik hou van je, meer dan ik ooit zal kunnen zeggen. En ik weet dat je ook van mij houdt. Een eerlijke, onvoorwaardelijke en wederzijdse diepe liefde.

Ik wil je zoveel vertellen op dit moment, maar kies ervoor om genietend te kijken naar jouw lichaam, naar jouw gezicht. Het is nog zo vroeg. Maar ik kan niet slapen. De hele nacht al niet. Ergens ver weg toetert een auto. Het stoort je niet. Je lijkt het te negeren, maar ik weet hoeveel gevoel er achter jouw façade ligt. Achter de intens blauwe blik van jouw ogen.

Hoeveel verdriet moet ik ze hebben gedaan af en toe? Hoeveel tranen? Maar geloof me, ik wilde je geen pijn doen. Echt niet. Maar ik weet nu dat ik soms niet genoeg rekening met je heb gehouden. En met al die anderen. Je hebt helemaal gelijk. Daarom ga ik het nu anders doen. Dat beloof ik je. En beveel ik me.

Je had gelijk dat ik alleen maar met mezelf bezig was. Dat ik de dingen in het leven die er echt toe doen niet serieus neem. Ook jou niet. Dat ik teveel bezig ben met het najagen van doelen die me niet gelukkig kunnen maken. Dat ik bezig ben een muur om mij te bouwen. Dat ik jou en alle mensen die echt om mij geven verwaarloos. Tot ik helemaal alleen zou zijn.

Jij hebt helemaal gelijk.
Het spijt me.
Dat ik dat nu pas zie.
Liefste.

Er wordt op mijn schouder getikt.
Een zuster.
Het is tijd om afscheid te nemen.

Ik sta op. Geen tranen. Ik wil niet droevig zijn. Langzaam buk ik voorover. En druk mijn lippen op de hare. Het is alsof ze me terugkust. Hoewel haar lichaam koud is voel ik haar warmte.

Deel dit op:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


Gelezen: 11205 keer
Beoordeel dit item
(1 Stem)
Gepubliceerd in Verhalen
Getagged onder
Log in om reacties te plaatsen