|
Geschreven door khadjia_moslima
|
Langzaam ga ik de trappen op
In mijn hart hoor ik dat geklop
Ik zie de zicht al in beeld
Alle plaatsen waren heel netjes verdeeld
Langzaam ga ik de trappen op
In mijn hart hoor ik dat geklop
Ik zie de zicht al in beeld
Alle plaatsen waren heel netjes verdeeld
Met trillingen loop ik langzaam weer door
Het is helemaal stil geen een gehoor
Ik zoek de plaats waar ik moet zijn
Sommige plaatsen zijn groot en sommige klein
Er zweven heel wat gedachten door me heen
Het zet me aan denken meteen
Ooit zal ik bevriend raken met deze grond
Tussen door keek ik naar wat er op de stenen stond
Ik zou helemaal in mijn eentje achter blijven
Tussen al die wit ingepakte lijven
Ooit zal ik ook belanden in die donkere plek
Deze gedachten maken me helemaal gek
Ik ga door mijn knieën en raak het zand aan
En zeg’’ ik sta nu op jullie ooit gaan jullie op mij staan’’
Alsof al die stenen om me heen tegen me praten
Ik hoor ‘’ maak je niet druk meid, iedereen zal deze wereld verlaten’’
Met vloeiende tranen ren ik naar mijn oom
Meerde malen heb ik hem gezien in mijn droom
Maar nu ligt hij hier…hier in zijn eigen graf
Woord graf doet me gelijk denken aan’’ straf’’
Dit zal ik nooit meer vergeten
Dit wordt mijn einde, ook al heb ik over heel de wereld gezeten
Net als iedereen zou ik hier terug keren
Met al mijn daden en helemaal zonder kleren
YA rabbi u weet het beste over ons allemaal
U zult onze boeken wegen op een heel grote schaal
Inshallah zullen we lachend onze graf ingaan
Zonder twijfel geloof ik in U bestaan!!
LA * ILAHE * ILALLAH * MOEHAMEDEN * RESOEL * ALLAH
khadjia_moslima
|